Ander werk

Na alle berichten over exposities en boeken, nu weer een zomaar-foto. Het is november, en dat is doorgaans de maand van Paris Photo. Dit jaar bezochten Titeke Postma en ik weer de Franse hoofdstad om de grote beurs in het Grand Palais te bekijken. We waren dit jaar een beetje teleurgesteld vanwege het vele archiefwerk dat opdook. Alsof de galeriehouders geen nieuwe dingen durfden proberen. Alsof ze - net als de rest van de wereld - de adem even inhielden in afwachting van wat komen gaat.

Buiten Paris Photo om raken we ook altijd geïnspireerd door de stad zelf. En in de loop der jaren hebben we elk zo onze eigen series waaraan we werken als we in Parijs zijn. Titeke richt haar camera vaak op interessante graffiti, rokers (al zijn die wat uit) en bijzondere affiches. Dat laatste ben ik van de weeromstuit ook gaan doen, omdat het leuk is te zoeken in een overdaad aan papierlagen en kleuren naar bijvoorbeeld een soort landschappen. Of gewoonweg een nieuwe (abstracte) compositie. Zoals deze.

En dan zijn er nog meer beelden - al dan niet uit series, al dan niet van mezelf - om te laten zien en bespreken. Maar dat komt in de loop van deze maand.

Jager, verzamelaar

Directeur Ton Broekhuis biedt Friese fotografen een podium tijdens Noorderlicht 2014. Dat nodigt uit eens naar buiten te komen met een serie waar ik - met tussenpozen - al een paar jaar aan werk. Ik heb jagers geportretteerd in hun jachthutten en -kamers. Onder het motto 'Jagers, verzamelaars'.

Vroeger leerde je op school dat de eerste mens een jager was. Hij voorzag in zijn voedselbehoefte door bijvoorbeeld een mammoet te vellen. De vrouw was degene die andere voedingsmiddelen verzamelde, zoals zaden en vruchten. De rollen van jager en verzamelaar komen tegenwoordig soms samen in één persoon: de jager die verzamelt.

Ik heb voor deze serie jagers gefotografeerd in hun eigen hutten of kamers. Daar waar ze herinneringen bewaren, trofeeën ophangen of hun verzameling uitstallen. Bij de een is dat een bescheiden ruimte, een kamer op zolder of in een kelder. Bij de ander neemt dat wat grotere vormen aan...

Parijse combinatie 3

In mijn - nog korte - serie Parijse combinaties een nieuwe aflevering. (vorige afleveringen op 22 november en 10 december 2013). In deze is het vooral de structuur die leidend is, minder de kleur. Altijd weer leuk om te zien waartoe je komt, als je met een andere blik naar je foto's kijkt.

Ik heb ondertussen uit mijn archief nog een aantal beelden opzij gezet, waarmee het misschien mooi combineren is. Het kan zijn dat ik een volgende keer in Parijs - of een andere grote stad - op zoek ga naar een passende partner. Paris Photo laat immers nog wel even op zich wachten.

Foto van foto van...

(foto Leo van der Laan)

Een trots model, gefotografeerd door een trotse vader. Met een foto van mij. Voor het betere Droste-effect.

In augustus maakte ik het portret van Anne Marthe met paard in Manege Molenruiters. Het duurde even voor de definitieve keuze was gemaakt, de print besteld en de foto ingelijst door Nienke Koopman. Maar nog net voor de jaarwisseling kreeg ik deze foto toegestuurd.

Het idee van vader Leo is een serie te laten maken van Anne Marthe, met steeds een portret door een andere fotograaf. Voor een bijzondere portretgalerij van een bijzonder kind. En dat is het. Ik ben trots dat ik degene was die deze reeks mocht beginnen.

Resultaat

Een paar maanden geleden vroeg een bekende van me, of ik zijn dochter wilde fotograferen. Hij had het plan opgevat om haar elk jaar - of om het jaar - te laten portretteren door steeds een andere fotograaf. Hij speelde daarmee leentje buur bij Hendrik Kerstens, die zelf zijn dochter fotografeerde door de jaren heen. Met allerlei voorwerpen als hoofddeksel.

Omdat ik het idee heel sympathiek vond, en ook omdat ik als eerste mocht, aanvaardde ik deze opdracht enthousiast. Na een gesprek met het meisje in kwestie besloten zij en ik dat we haar zouden fotograferen in de manege waar ze paardrijles krijgt.

Op een rustige morgen in de vakantie, konden we daar terecht. Ze mocht een paard kiezen, liefst een rustig beest dat niet in de war zou raken door een vrouw met camera. Maar ook een die zelf een beetje fotogeniek was. Daarna reed ze rondjes in de buitenbak, zodat ik een bomenrij als rustige achtergrond had.

Eenmaal uitgereden liet ik haar poseren met cap, zweep en paard. Daarna zonder, binnen op stal. Daar viel het mooiste licht naar binnen en maakte ik dit portret. Iedereen blij.

Nu ben ik heel benieuwd wie over een jaar of twee aan de beurt is en hoe de volgende foto op rij eruit komt te zien!

Hylper historie

Mijn project over 'historische huwelijksplaatsen' voor Kunstmaand Ameland groeit zeer gestaag. Het valt niet mee stellen te vinden, die vroeger op zo'n typische flaneerplek hebben rondgelopen met hun huidige partner. Er zijn wel mensen die erover kunnen vertellen, maar soms hield de verkering geen stand of is de partner inmiddels overleden.

Gisteren was ik met kunstenares Antje Veldstra in Hindeloopen. 'Daar wonen veel stellen die al lang bij elkaar zijn.   Die willen vast wel iets vertellen', meende ze. Nou hebben we beslist aangename en boeiende gesprekken gevoerd, maar tot een afspraak met een echtpaar is het tot nu toe niet gekomen.

Heel jammer, want er waren heel mooie plekken waar de jeugd vroeger samenkwam. Zoals hier aan de voet van de dijk, waar met mooi weer werd gezwommen. Of bij het blauwe hok van de KNRM, op het kleine strandje verborgen op de punt van de haven of het muurtje vlakbij de leugenbank. 'De stenen zijn helemaal glad gesleten, daar waar wij altijd zaten', wees Antje me.

Het is nog niet helemaal gedaan met Hylpen. Ik heb nog de namen van drie stellen, die misschien wel willen meewerken... Daar ga ik straks een telefoontje aan wagen.

Chiens de Paris

Hond of kat? Niet iedereen ziet dat meteen. Maar het gaat hier om een hond. Een Franse hond. Een parichien, heb ik ze gedoopt, de honden in Parijs.

Dit jaar zijn  er een paar foto's van honden aan deze verzameling toegevoegd. Morgen heb ik nog kansen, maar dan is het feest weer voorbij. Dan zit Paris Photo er weer op.

Behalve voor de serie Parichiens, heb ik ook aardig wat nieuwe foto's geschoten voor de serie 'Collected couples'. Op Facebook valt hier meer over te lezen, en binnenkort op dit blog.

Laatste weekend

Hier voor de voorlopige laatste keer enkele beelden uit 'Jouw verhaal'. Dit weekeinde is het laatste weekeinde van Noorderlicht. Dus ook de laatste drie dagen dat je als bezoeker van de satellietexpositie 'Poste Restante' bij INART in Lemmer een eigen serie kunt samenstellen uit mijn collectie van 162 foto's.

Dit zijn slechts vier beelden uit de reeks. Ik vraag bezoekers een serie van zes samen te stellen. Tientallen inzenders hebben al de moeite genomen hun keuze te maken, en mij die te mailen plus het bijbehorende verhaal. Ontzettend leuk om te zien hoe het is opgepikt.

Ook heel mooi om te lezen wat ze in de beelden hebben gezien. Van een volledig levensverhaal tot een serie rond een roze plastic tasje. Van een magisch realistisch sprookje tot een rijtje 'gewoon mooie foto's'. Van een gedicht tot 'het fijne en kleine in de natuur waar je zomaar aan voorbij loopt'.

Kom ook naar Lemmer en maak jouw verhaal: vr t/m zo, 11-17 uur. Extra: zaterdag van 11 tot 14 uur en zondag van 14 tot 17 uur ben ik zelf aanwezig. Met camera, om series vast te leggen!

Jouw verhaal

Wat valt die rode badmuts op in dit verder groenige beeld. Iets voor een reeks met rode accenten? Of heeft deze zwemmer meer met water? Misschien heb je heel andere associaties bij dit beeld. Maakt hij straks deel uit van jouw verhaal?

Tijdens de expositie 'Poste Restante' bij INART in het oude postkantoor van Lemmer kun je zelf je fotoserie samenstellen. Ik selecteerde 162 foto's en exposeer die op een groot magnetisch bord. Kies zelf zes beelden die je bij elkaar vindt passen: qua kleur, qua thema, of omdat ze samen een verhaal vertellen. Laat je fantasie de vrije loop, begin gewoon met één foto en kijk welke andere daar op volgt.

Ik ben benieuwd naar de resultaten. Kom langs in Lemmer, leef je uit en fotografeer je eigen serie voor mij. Deze verzamelde reeksen stel ik dan op een ander moment weer ten toon. Uiteraard laat ik seriemakers weten waar.

'Poste Restante' is een expositie in het kader van de fotomanifestatie Noorderlicht 2012. Het oude postkantoor is een galerie die wordt beheerd door kunstenaarscollectief INART. Aan de expositie doen ook Marijke van Ruiten, Titeke Postma, Dolph Kessler, Bas Jongerius, Linus Harms en Josée Algra mee.

De expositie wordt geopend op zaterdag 1 september om 14 uur. Daarna is hij steeds geopend van vrijdag tot en met zondag van 11 tot 17 uur. Tot en met 7 oktober.

Spel

Deze verzameling foto's is een deel van mijn inzending voor Noorderlicht dit jaar. Ze vormen een spel, waaruit toeschouwers hun eigen serie mogen samenstellen. Mijn idee is de kaartjes niet groter te maken dan 10x10 centimeter, deze met klittenband op een doek te bevestigen en daarnaast een balkje te hangen, waarop zes foto's kunnen staan.

Op basis van kleur, vorm, thema of onderwerp, of via associatie kies je hieruit een serie. De eerste foto leidt tot de tweede, die weer leidt tot de derde. Enzovoort. Je kunt de eerste foto kiezen omdat je dat een mooie foto vindt, of omdat je een thema in je hoofd hebt waarbij die past.

Je kunt elke stap op basis van hetzelfde argument nemen: er moet een roze accent in elk beeld zitten bijvoorbeeld. Maar je kunt ook elke gekozen foto als nieuw uitgangspunt nemen. Soms kom je op een cirkel uit, de laatste foto past grappig genoeg bij de eerste.

Belangstelling? Kom dan naar INART in Lemmer tijdens Noorderlicht (2 sept t/m 7 okt). Op vrijdag, zaterdag en zondag is de galerie aan de Nieuweburen 10-12 (voormalig postkantoor) geopend van 11 tot 17 uur. Ik verzamel alle series die ontstaan, en ben benieuwd of er foto's zijn die veel of misschien helemaal niet worden gebruikt.

Vrijstaand

De rubriek watkostdat in de Leeuwarder Courant is weer terug in het oude stramien; strakke, vrijstaande foto's zonder poeha er omheen. In de serie vertellen mensen wat ze uitgeven aan hun hobby onder het motto 'het mag wat kosten'. De verleiding was groot veel onderdelen mee te fotograferen, tot aan hele pottenbakovens en terraria aan toe. Maar daardoor werd het beeld rommelig en het portret minder krachtig.

Het ploegje redacteuren dat de rubriek vult, was het met me eens dat we te ver van de oorsprong waren afgedwaald en dus zijn de foto's nu weer zoals bovenstaande. Geen opsmuk, recht voor z'n raap. In de begeleidende tekst melden we zaken als lidmaatschap van verenigingen of de drie andere Solexen die in de garage staan. Dan valt er nog wat te lezen.

Het enige nadeel aan deze foto van Henk Leegstra is zijn Solex... die heeft wielen met spaken. En dus was het vrijstaand maken een hels klusje. Volgende keer het witte laken maar weer mee als achtergrond.

Serie

Het Volkskrant magazine heeft elke week een pagina met ingezonden foto's van lezers. Op zaterdag maakt de redactie het onderwerp van de week bekend, lezers moeten dan voor maandagmiddag hun bijdrage mailen. Begin februari heb ik meegedaan in de categorie 'wat staat er bij u op de trap'.

Bij ons zijn dat drie beeldjes: een houtgesneden meisje uit Noord-Italië (gekregen van een nicht van mijn moeder die in Los Angeles woont, maar die jaren geleden op een reis door Europa ook bij ons op bezoek kwam), een Madonna van Malta met weer voorspellende gaven en een Maria van Madeira.

We hebben ons voorgenomen een aanvulling op dit drietal te zoeken. Wel op vakantie, dat is de ongeschreven regel. Afgelopen weekeinde waren we in Triër, een stad met veel heiligenbeelden in nissen, gevels en kerken. Maar geen winkel of stalletje waar we een vierde heilige vonden voor onze trap. Ook het dorp Kordel - met deze Mariagrotte - bood geen soelaas. Voorlopig blijft het dus bij een trio.


















(het trio dat het Volkskrant magazine haalde)