Posts tonen met het label Grand Palais. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Grand Palais. Alle posts tonen
21 november 2016
Ander werk
Na alle berichten over exposities en boeken, nu weer een zomaar-foto. Het is november, en dat is doorgaans de maand van Paris Photo. Dit jaar bezochten Titeke Postma en ik weer de Franse hoofdstad om de grote beurs in het Grand Palais te bekijken. We waren dit jaar een beetje teleurgesteld vanwege het vele archiefwerk dat opdook. Alsof de galeriehouders geen nieuwe dingen durfden proberen. Alsof ze - net als de rest van de wereld - de adem even inhielden in afwachting van wat komen gaat.
Buiten Paris Photo om raken we ook altijd geïnspireerd door de stad zelf. En in de loop der jaren hebben we elk zo onze eigen series waaraan we werken als we in Parijs zijn. Titeke richt haar camera vaak op interessante graffiti, rokers (al zijn die wat uit) en bijzondere affiches. Dat laatste ben ik van de weeromstuit ook gaan doen, omdat het leuk is te zoeken in een overdaad aan papierlagen en kleuren naar bijvoorbeeld een soort landschappen. Of gewoonweg een nieuwe (abstracte) compositie. Zoals deze.
En dan zijn er nog meer beelden - al dan niet uit series, al dan niet van mezelf - om te laten zien en bespreken. Maar dat komt in de loop van deze maand.
Labels: fotojournalistiek, Gitte Brugman
aanplakbiljetten,
abstract,
affiches,
compositie,
Grand Palais,
landschap,
november,
Parijs,
Paris Photo,
Propulz.tP,
serie,
Titeke Postma
20 november 2012
Vol weekeinde

Paris Photo zit er weer op. Tijd voor een terugblik, voor stukjes over opvallende fotografen, mijn voorkeuren en andere zaken. Alles op z'n tijd, natuurlijk. In overzichtelijke stukjes met foto. Elke dag een, te beginnen bij deze. Een scène van fotobeurs Paris Photo.
In het gangpad tussen beide vleugels van het Grand Palais stond ik met Dolph Kessler te praten. Terwijl we daar zo stonden hadden we uitzicht op de stand van deze galerie, waar belangstellenden de foto met gekrulde grijze lijnen bekeken.
Eerst stond er een vrouw met een bos grijs krullend haar. Dolph en ik keken elkaar aan en dachten tegelijkertijd hetzelfde. FOTO! 'Als ik nu nog aan 'Art fairs' werkte, zou ik op dit moment afdrukken', was zijn commentaar. De grijze krullen liepen vrijwel naadloos over in de foto (of is het meer een schilderij).
Hoewel de vrouw ondertussen doorliep, pakte ik toch mijn camera. En nog geen minuut later stond deze man op de plek waar eerst de bewuste dame had gestaan. Ook met grijs krullend haar. Het werk had beslist een bepaalde aantrekkingskracht...
Labels: fotojournalistiek, Gitte Brugman
Art Fairs,
Dolph Kessler,
expositie,
galerie,
Grand Palais,
grijze krullen,
heer,
klant,
Parijs,
Paris Photo,
stand,
tentoonstelling
Abonneren op:
Posts (Atom)

