21 december 2010

Daklozenkrant 3


















(foto Tom van Limpt)

Een tijdje terug kreeg ik een mail van fotograaf Tom van Limpt uit Breda. Hij had gelezen over de krant 'Geen rozen zonder doornen' van Marijke van Ruiten en mij, en vroeg om een exemplaar. Hij heeft belangstelling voor de doelgroep en was benieuwd hoe wij het onderwerp hadden belicht.

Nieuwsgierig naar zijn fotografie bekeek ik zijn website. De serie 'Een tweede blik' viel op, vooral omdat er geen direchte samenhang tussen de portretten leek te zijn. We raakten hierover in gesprek. Het was juist zijn bedoeling dat de kijker onbevangen naar deze mensen keek en dus stond zijn commentaar verstopt onder een icoontje, legde hij uit.

De serie bestaat uit personen over wie vooroordelen bestaan, zoals een hiv-geïnfecteerde, een jonge grootmoeder en een tienervader. Toen ik dat wist, bekeek ik de foto's opnieuw om te zien of ik kon achterhalen wie wie was. 'Je gaat onwillekeurig toch zoeken naar herkenningspunten, mogelijk ingegeven door vooroordelen', mailde ik.

Hij schreef: 'Zelf vind ik het goed om de kijker in het ongewisse te laten. Omdat het anders zo'n 'raad je plaatje' wordt en ik eigenlijk niet toe wil geven aan die zucht naar duidelijkheid. Ik denk dat het project langer in je hoofd blijft werken en meer impact heeft als je het niet vertelt. Dat zal sommige mensen frustreren of ergeren maar dat zegt meer over de kijker, vind ik zelf.'

'Het is niet mijn bedoeling om met mijn vingertje te wijzen, maar de toeschouwer een spiegel voorhouden vind ik wel interessant', besloot hij. Al heeft hij die bedoeling niet, het kan toch dat effect hebben. De toeschouwer voelt zich door de benadering misschien ongemakkelijk. Maar dat vind ik dan weer interessant.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen