Op het strand van Ameland

Mijn Facebookvrienden kennen deze foto al. Afgelopen maandag was ik op Ameland, om het museum Sorgdrager te bezoeken, waar ik tijdens Kunstmaand Ameland mijn foto's exposeer. Na de rondleiding en het overleg met directeur Joop de Jong had ik tijd om met Duncan op het strand te wandelen. Voor hem de eerste keer.

Voor Kunstmaand Ameland ga ik mijn serie 'historic dating sites' uitbreiden. Ik heb al een echtpaar uit Harlingen en een paar uit Appelscha die vertellen over de Voorstraat en de Boerestreek, waar vroeger jonge mannen en vrouwen flaneerden. Mooie herinneringen en verhalen, die ik graag over meer plaatsen in Friesland wil verzamelen.

Vandaag kreeg ik een tip voor een kenner op Ameland. Het zou natuurlijk prachtig zijn als ik in november ook een echtpaar kan presenteren, dat elkaar tijdens het wandelen in De Klonjes (Koloniën) bij Nes hebben leren kennen. Een lijstje met locaties heb ik al, maar het vinden van de stellen is het punt. Tips op dit gebied blijven welkom.

Russen

Tijdens onze vakantie in Tsjechië brachten we een kort bezoekje aan Karlovy Vary, ook wel 'kleintje Praag' genoemd. In de stad zijn hete bronnen, aan het water ervan worden geneeskrachtige eigenschappen toegeschreven. Vandaar dat je veel mensen op straat ziet lopen met kannetjes waaruit ze drinken.

Die kannetjes hebben allerlei vormen, zoals je kunt zien. Vader op deze foto heeft een stevig, no nonsens type, moeder een variant in ronde vormen. Dochterlief houdt een hondje vast, uit wiens staart ze kan drinken.

Karlovy Vary kent veel kleurrijke, barokke panden, die in de communistische tijd zijn verwaarloosd. In die tijd hebben de Russen grote betonkolossen geplaatst in het veel oudere centrum. Deze detoneren nu, wat getuigt van weinig liefde voor deze bouwstijl.

De oude gebouwen daarentegen ondergaan de laatste jaren grondige renovaties. De stad kent dure winkels van de grote merken als Dior en Karl Lagerfeld. Deze opleving is grotendeels te danken aan de Russen. Zij investeren en spenderen, maar komen nu een voor een.

Bomen en bos

De expositie 'Mon dieu, Mondriaan!' werd gistermiddag geopend. Ruim honderd gasten kwamen een kijken nemen naar de inzendingen van Ton Aartsen, Marian Smit en Maurice Christo van Meijel (foto), Maya Vermeulen, Angelique Don, Douwe Idema, Els Schuch, Margriet Reinalda, Wilma Drooger, Jolanda Potjewijd, Anne Wine, Wim Peters, Monique Buising, Marloes Bosma en ondergetekende.

De afgelopen weken hield ik mijn vrienden op Facebook op de hoogte van mijn vorderingen aan mijn fotodoek van 2 bij 2 meter, waarop ik borduurde. Over een groot deel van het doek ben ik tevreden, een klein onderdeel viel bij nader inzien uit de toon. Dat ga ik nog aanpassen.

Uitgangspunt van de expositie is het schilderij tableau nr 2/compositie nr 7 van Piet Mondriaan, dat dit jaar zijn eeuwfeest viert. Het was een van Mondriaans eerste abstracte werken, een schakel tussen zijn figuratieve schilderijen en de nog veel abstractere werken waar hij later zo beroemd mee werd.

Meer foto's van de opening van 'Mon dieu, Mondriaan!' zijn te zien op Facebook, in een van mijn albums. Deze zit er ook tussen.

Historic dating sites

Het project voor Kunstmaand Ameland begint vorm te krijgen. Deze week heb ik veel foto's gemaakt voor een artikel in de Leeuwarder Courant over 'veiling', 'huwelijksmarkt' of 'blotekontenplek'. Prozaïsche namen voor plekken waar jonge mannen en vrouwen elkaar vroeger ontmoetten. Dit weekeinde verschijnt het artikel van Elizabeth Vogelzang en mij in de zaterdagbijlage.

Elizabeth heeft het artikel geschreven, maar ik heb het laatste woord: een oproep voor meer aanmeldingen, omdat ik het project voortzet voor Kunstmaand Ameland in november.

In Harlingen sprak ik met Lies en Simon van Dijk (foto). Zij zijn nog altijd gek met elkaar, terwijl ze elkaar al kennen vanaf hun respectievelijk achttiende en zestiende. Simons broer Wiebe van Dijk schreef het lied 'Oh, mooie Raadhuustoren' over de huwelijksmarkt op de Voorstraat, waar de jongelui door het 'klokje van gehoorzaamhiet' werden gewaarschuwd op tijd naar huis te gaan. De klok sloeg even voor tienen, om zeelieden ervoor te waarschuwen dat ze de haven binnen moesten varen. Wie ernaar hoorde, was tijdig thuis.

Geert en Henny Veen in Appelscha mochten een uur langer buiten blijven, vertelde Henny. 'Maar als ik ook maar een minuut later dan elf uur thuis was, had ik het weekeinde erop een kwartier straf.' Elke zaterdagavond en zondag trof zij haar Geert en wandelden ze over de Boerestreek, de Bosberg en de zandvlakte. Hand in hand, af en toe een kusje. Veel verder ging dat lange tijd niet. Mooie verhalen over tijden waarop een 'date' een stuk eenvoudiger leek dan tegenwoordig.

Zelfportret

Op mijn foto van het roestige muurtje eerder deze maand, reageerde één oud-lid van de Fotowerkplaats van Parnas, Leeuwarden. Ze herinnerde zich nog ons reisje naar Antwerpen, want daar ging het om. Ze wist zelfs nog dat ze toen op de bewuste plek geposeerd had voor Elske Riemersma, die een film uitprobeerde om te zien hoe de huidkleur uitpakte.

Onze correspondentie op Facebook bracht mij ertoe mijn oude negatieven er nog eens bij te pakken en een en ander te scannen op mijn kleine amateurapparaatje. Er kwam zowaar een zelfportret te voorschijn. Heel klassiek via een spiegel.

Hoe Abraham de couture kleurde

In het Modemuseum (MoMu) in Antwerpen is momenteel een expositie 'Couture in kleur' te zien, die als ondertitel heeft 'Zijde & print uit het Abrahamarchief'. De tentoonstelling vertelt het verhaal van de firma Abraham, die met hun kleurrijke textielbedrukkingen (vooral op zijde) de Europese couture bepaalde.

Deze geschiedenis is meteen het verhaal van de kunst en luxe door de twintigste eeuw. Dior, Givenchy, Yves Saint Laurent en Balenciaga verwerkten stoffen van Abraham in hun collecties. Ook hedendaagse ontwerpers als Dries Van Noten, Diane Von Furstenberg en Peter Pilotto experimenteerden met Abrahamprints.

Bovenstaande foto is gemaakt in een zaal waarin op paspoppen kledingstukken hingen, waarop verschillende prints werden geprojecteerd. Die wisselden af, wat vooral technisch knap was bij de broek met top en jasje.

Verder uiteraard veel stoffen die als grote banieren in de zalen hingen, staalboeken, foto's van modellen en beroemdheden, modemagazines en voorwerpen uit de geschiedenis van het Abrahambedrijf.

Revisited

Aan alle (oud-)fotowerkplaatsleden van Parnas... Waar was ik afgelopen week? Grappig, ik was hier ooit midden jaren negentig. Een bijzonder wandje, vond toen iedereen. Camera's klikten, om beurten poseerden we hier.

Een paar jaar geleden moest ik in de buurt zijn om een camera op te halen die ik via Marktplaats had gekocht. Het verbaasde me toen dat de gevel niet was omgevallen of verwijderd. En afgelopen week was ik er weer. Ik keek de hoek om en wat schetst mijn verbazing?! Het stond er nog... mooier dan ooit.