Afscheid van de Lawei

Op de laatste dag van onze expositie Mooie Plaatsys in de Lawei in Drachten heeft Baukje Venema een workshop pinhole fotografie gegeven. Er was een heel groepje belangstellende vrouwen, voornamelijk omdat vijf van hen hun jaarlijkse uitstapje deden naar 'iets wat ze anders nooit zouden doen'. En collega-fotograaf Conny Kitschmann deed mee. Altijd leuk die weer te zien!

Na vijf uur pakten we even flink door om alles af te breken en in te pakken. De allergrootste foto's (bestaande uit twee panelen van 2.20 bij 1.10 m) pasten niet in de camper en moesten we tijdelijk achterlaten. Misschien vinden we snel een nieuwe expositielocatie en kunnen we ze binnenkort in één keer naar een volgend adres brengen. We hopen op galeries, kunsthuizen of musea langs de Waddenkust.

Tips zijn welkom via mooieplaatsys@gmail.com.

Mooie Plaatsys

De afgelopen vijf, bijna zes jaar, heb ik met Baukje Venema gewerkt aan Mooie Plaatsys. We wisten een zeer succesvolle crowdfunding campagne te voeren om de cassette te realiseren. Eind 2018 was de feestelijke presentatie in Het Graauwe Paard in Oudebildtzijl. Maar daarmee was het niet gedaan.

We hadden al eens geëxposeerd in Galerie Westerkade in Leeuwarden, tijdens Fryslân Photo en we wilden meer laten zien. De Galerij van de Lawei had plek voor ons. Tussen de foto-expositie van Jason van Bruggen en de tentoonstelling van Henk Rusman in. Tot en met 2 februari hangen de Mooie Plaatsys daar nog.

De expositie is vormgegeven in de stijl van de vier boekjes: het dorpsportret van Ouwe Syl tegen een groene wand (de kleur van de schutbladen van het eerste boekje AIGEN). De portretten uit het tweede deel (TAAL) hangen op een helderrode baan, omdat in dit deel de schutbladen met de slikwerkertjes rood zijn. En een deel van de landschappen uit deel 3 (LAND) hangt op een zwartgeverfde muur. Daarbij hangt ook een selectie van de portretten uit deel 4 (MINSEN), omdat we de toevoeging van geel wat te ver vonden gaan.

Wil je de expositie nog bekijken? Kom dan langs in de Lawei in Drachten: wo t/m zo 14-17 uur. Vooral zondag wordt het leuk, dan geeft Baukje een workshop pinhole fotografie en ben ik er ook om rondleidingen te geven of je te helpen plaatjes plakken in boekje 4.

Made in China

(foto Graeme Williams)

Afrika kennen velen als het continent van de safari. Van woestijn, uitgestrekte savannen en wilde dieren. Maar in naam van de vooruitgang verdwijnt dat Afrikaanse landschap en zijn dierenrijkdom in rap tempo. In plaats daarvan zie je in Afrikaanse steden kitscherige replica’s van wilde bloemen en dieren, die er ooit in levende lijve voorkwamen. Vaak zijn die pluchen beesten, plastic bloemen en bronsachtige beelden gemaakt in China. Wrange composities, die herinneren aan de verloren gegane relatie van de mens met de natuur.

De Zuid-Afrikaanse fotograaf Graeme Williams maakte deze serie ‘Objects of reminiscence’ (Voorwerpen van herinnering) in twaalf verschillende Afrikaanse landen (2009-2012). Deze foto werd genomen in de gastenlounge van The Lodge in Lilongwe, Malawi.

Williams' werk maakt deel uit van het hoofdstuk 'Urban jungle' van Noorderlicht 2012. Het deel dat te zien is in Museum Dr8888 in Drachten. Dit bericht verscheen gisteren (dinsdag) in de Leeuwarder Courant, als laatste in een selectie van foto's uit de hoofdexpositie 'Terra Cognita'.

Duizend dagen in China

'Duizend dagen in China' is de titel van het laatste boek van Bettine Vriesekoop. De voormalig tafeltennisprof woonde vier jaar in Peking, voorafgaand, tijdens en na de Olympische Spelen van 2008. In deze periode (2006-2009) werkte ze als correspondent voor NRC Handelsblad. Over die tijd gaat haar boek.

Ze beschrijft hoe haar dagelijks leven eruit ziet. Waarin China afwijkt van Nederland, hoe haar ayi (huishoudelijke hulp) er bijvoorbeeld voor zorgt dat haar gas en elektriciteit op tijd wordt betaald, hoe zij aan haar assistent Colin komt, en dat haar zoon Tymo een hondje krijgt.

Ook vertelt ze over reportages die ze maakt voor de krant, hoe de overheid probeert te sturen en hoe soms dappere gesprekspartners haar toch te woord staan. Ze bezoekt Noord-Korea, praat met ouders wiens kinderen zijn gedood op het Tianamen-plein en interviewt kunstenaar Sui Jianguo. Haar boek heeft soms iets opstelachtigs - zoals haar lezing gisteren in Drachten ook iets van een volwassen spreekbeurt had.

Maar ze biedt vooral veel informatie over het leven in China. Als lezer en luisteraar krijg je een beter inzicht in de denktrant van de Chinezen en hun cultuur. Ze kan bovendien haar ervaringen van nu vergelijken met die van de jaren tachtig, toen ze als jonge tafeltennisster in China mocht trainen.

De bijeenkomst met de Stichting Literaire Activiteiten Smallingerland (SLAS) was een van de laatste rond 'Duizend dagen in China', haar vierde boek. 'Ik ga nu afbouwen om tijd te maken voor het schrijven van een nieuw boek.'