Plezier

Wat een plezier heb ik toch al van mijn 'wild collection'. Deze verzameling losse beelden heeft me al eens een heel mooi expositie-stuk geleverd tijdens Noorderlicht 2012. Ik had toen 166 foto's op kaartjes geprint en deze met magneetjes op een een grote plaat staal bevestigd. Bezoekers zochten hieruit zes kaartjes, waarbij ze hun eigen verhaal vertelden. Die heb ik ook weer allemaal verzameld en daar wil ik ooit nog iets mee doen.

Maar ondertussen zijn ook al weer een aantal beelden uit de collectie gepromoveerd tot illustratie bij gedichten van Tsead Bruinja en liedteksten die op het Jiddisch Festival te horen zijn geweest. Ik zocht de beelden toen uit bij stukjes uit die teksten, wat acht heel mooie combinaties opleverde.

En nu ben ik druk met teksten en beeld voor de website van Els de Boer Advies. Zij zoekt vrolijk beeld om verschillende tabbladen op te luisteren. Wat zij goed kan is (onderwijs)organisaties helpen bij veranderingen, teams waarin de samenwerking hapert vlot trekken en dergelijke. Deze foto vond ik daar wel bij passen: kleurrijk, symbolisch voor een team en illustratief voor verandering.

Nieuw stel

Parijs biedt altijd een zee van mogelijkheden als het op het fotograferen van stellen aankomt. Een paar weken geleden, bij ons jaarlijks bezoek aan Paris Photo, was er uiteraard ook tijd om mijn verzameling 'Collected couples' uit te breiden.

Deze stemt tevreden, vind ik. Goede kleuren, mooie blik.

Tijdens Noorderlicht 2012 heb ik voor het eerst een selectie uit deze serie laten zien bij INART in Lemmer. Ik had er toen 24 bij elkaar. Een boekje maken zou ook kunnen, maar de lol zit 'm in het vergelijken van de houdingen, de blikken, de manier waarop man en vrouw zich tot elkaar verhouden. En daarvoor is het nodig dat je er meer tegelijk kunt zien.

Experiment

Geïnspireerd door Noorderlicht - Terra Cognita - en alle satellietlocaties die aandacht besteedden aan het thema natuur en landschap ben ik zelf aan het experimenteren geslagen. Ik ben op zoek naar plekken die een groots landschap suggereren, maar dat in wezen niet zijn.

Dat valt nog niet mee. De afgelopen twee weken in Schotland - op het eiland Mull - heb ik wel de nodige foto's gemaakt en ik kom in de buurt. Met deze bijvoorbeeld. Maar het blijft zoeken.

Laatste weekend

Hier voor de voorlopige laatste keer enkele beelden uit 'Jouw verhaal'. Dit weekeinde is het laatste weekeinde van Noorderlicht. Dus ook de laatste drie dagen dat je als bezoeker van de satellietexpositie 'Poste Restante' bij INART in Lemmer een eigen serie kunt samenstellen uit mijn collectie van 162 foto's.

Dit zijn slechts vier beelden uit de reeks. Ik vraag bezoekers een serie van zes samen te stellen. Tientallen inzenders hebben al de moeite genomen hun keuze te maken, en mij die te mailen plus het bijbehorende verhaal. Ontzettend leuk om te zien hoe het is opgepikt.

Ook heel mooi om te lezen wat ze in de beelden hebben gezien. Van een volledig levensverhaal tot een serie rond een roze plastic tasje. Van een magisch realistisch sprookje tot een rijtje 'gewoon mooie foto's'. Van een gedicht tot 'het fijne en kleine in de natuur waar je zomaar aan voorbij loopt'.

Kom ook naar Lemmer en maak jouw verhaal: vr t/m zo, 11-17 uur. Extra: zaterdag van 11 tot 14 uur en zondag van 14 tot 17 uur ben ik zelf aanwezig. Met camera, om series vast te leggen!

Made in China

(foto Graeme Williams)

Afrika kennen velen als het continent van de safari. Van woestijn, uitgestrekte savannen en wilde dieren. Maar in naam van de vooruitgang verdwijnt dat Afrikaanse landschap en zijn dierenrijkdom in rap tempo. In plaats daarvan zie je in Afrikaanse steden kitscherige replica’s van wilde bloemen en dieren, die er ooit in levende lijve voorkwamen. Vaak zijn die pluchen beesten, plastic bloemen en bronsachtige beelden gemaakt in China. Wrange composities, die herinneren aan de verloren gegane relatie van de mens met de natuur.

De Zuid-Afrikaanse fotograaf Graeme Williams maakte deze serie ‘Objects of reminiscence’ (Voorwerpen van herinnering) in twaalf verschillende Afrikaanse landen (2009-2012). Deze foto werd genomen in de gastenlounge van The Lodge in Lilongwe, Malawi.

Williams' werk maakt deel uit van het hoofdstuk 'Urban jungle' van Noorderlicht 2012. Het deel dat te zien is in Museum Dr8888 in Drachten. Dit bericht verscheen gisteren (dinsdag) in de Leeuwarder Courant, als laatste in een selectie van foto's uit de hoofdexpositie 'Terra Cognita'.

Verdwaald

(foto Chaosheng Lu)

Mensen zijn slechts passanten op deze wereld. Ze zoeken een eigen plek, maar zijn meestal richtingloos, zegt Chaosheng Lu. Hij vereenzelvigt zich met de uitspraak 'als een vlieg achter een raam kan ik de toekomst zien, maar ik kan de weg naar buiten niet vinden'. De verwarring die hij voelt vertaalt hij in onscherpe pinhole-foto's, die onder de titel 'The lost way' zijn te zien bij Noorderlicht 2012.

Grijs domineert in het werk van Chaosheng Lu. En regen. Het gevoel opgesloten te zitten, van zoeken en verdwaald zijn spreekt er sterk uit. Neerslachtig met een zekere schoonheid.

Chaosheng Lu maakt deel uit van een groepje Chinese fotografen wiens werk is samengebracht door curator Alfred Dong. Hij bood de expositie 'The harmony between man and heaven' als geheel aan bij de curator van Noorderlicht, Wim Melis. Die vond het geheel zo interessant dat hij het overnam en als 'appendix' toevoegde aan de hoofdexpositie 'Terra cognita'.

De Chinese landschapsfotografie is sterk beïnvloed door de traditionele landschapskunst van het land, met iconische composities en nadruk op de harmonie tussen mens en natuur. Dong laat - in de Blokhuispoort in Leeuwarden - werk van fotografen zien die juist worstelen met dat idee van harmonie. Behalve Chaosheng Lu hangen er ook foto's van Hongxun Gao, Peiquan Wang, Weixing Fu en Weixing Zhang.

De Blokhuispoort is geopend maandag tot en met vrijdag van 9 tot 17 uur, en zaterdag en zondag van 11 tot 17 uur.

Stille wateren

(foto Miti Ruangkritya)

Afgelopen jaar werd de Thaise hoofdstad Bangkok getroffen door zware overstromingen. Het centrum van de stad bleef gespaard, maar de angst voor het water hield mensen continu bezig. Dat gevoel van dreiging en angstig afwachten heeft fotograaf Miti Ruangkritya willen vastleggen in de serie ‘Imagining flood’.

Ruangkritya fotografeerde bij voorkeur 's nachts of in de vroege ochtend, wanneer er een zekere dromerige sereniteit uitging van het water. Door vanaf een statief en met lange sluitertijden te fotograferen, versterkte hij het verstilde. Maar dat stille water verdiepte de angst eerder dan dat die erdoor verminderde. 

De serie valt onder het hoofdstuk ‘Untamed’ van de fotomanifestatie Noorderlicht, dat te zien is in Museum Willem van Haren in Heerenveen.

Dit artikel verscheen dinsdag 25 september op de cultuurpagina van de Leeuwarder Courant.

Vloeibaar land

(foto Rena Effendi)

Dankzij de industrialisatie tijdens de sovjetperiode en de vervuilende olie-industrie kent Azerbeidzjan een aantal van de sterkst vervuilde gebieden ter wereld. Op het schiereiland Absheron, dat zich uitstrekt in de Kaspische Zee, ademt de grond giftige dampen, terwijl olie naar het oppervlak sijpelt en de grond vloeibaar maakt.

Rena Effendi bedacht de serie 'Liquid land' ('Vloeibaar landschap') met haar vader, een dissidente entomoloog die 90.000 vlinders uit de Sovjet-Unie wist te vergaren. Beelden van de dode maar kleurrijke wezens combineerde Effendi met die van het vervuilde land van Absheron. Op een manier die haast cru is combineren de kleuren en vlekken van deze oliepoel in het dorp Balakhani (Baku) de vervuilde grond met die van de bijna uitgestorven Pararge adrastoides Bienert.

'Liquid land' is te zien in Museum Belvédère als onderdeel van het hoofdstuk 'Safe haven'. Dat is weer een van de zes hoofdstukken van fotomanifestatie Noorderlicht, waarvan er vier te zien zijn in Oranjewoud. De andere twee zijn te zien in Museum Dr8888 in Drachten en in Museum Willem van Haren in Heerenveen.

Deze tekst verscheen eerder deze week in de Leeuwarder Courant, die elke dinsdag een foto uit de hoofdtentoonstelling uitlicht en op vrijdag een van de satellietexpositie recenseert.

Zeven minuten

(foto Simon Roberts)

Een jaar of wat geleden zag ik zijn werk op Paris Photo. Dit jaar hangt hij in de hoofdexpositie van Noorderlicht 'Terra Cognita'. De Engelse fotograaf Simon Roberts maakt naam.

Roberts was maandagavond een van de gasten in De Donkere Kamer #12 (#DDK12). Hij studeerde 'human geography', wat zijn beeldtaal sterk beïnvloedt. In zijn foto's is het landschap niet het hoofdonderwerp, maar het speelt wel een belangrijke rol.

Zijn eerste boek heette 'Motherland' en gaat over de Sovjet-Unie. 'De USSR stortte in. We zagen destijds alleen maar foto's van afbraak, teloorgang. Ik wilde een andere kant van het land laten zien.'

Zijn tweede boek - 'We English' - gaat over Britten en hoe zij recreëren. Op de Engelse stranden, in de bergen van Yorkshire of op een golfbaan tegen de achtergrond van een elektriciteitscentrale. Steeds van afstand gefotografeerd, zonder hiërarchie in de geportretteerden.

Op dezelfde manier pakte Roberts 'The election project' aan. Je ziet David Cameron voetballen met een paar jochies op een vrijwel lege heuvel, terwijl tientallen fotografen dit 'spontane' tafereel vastleggen. Of politiemensen een stembureau bewaken door publiek op afstand te houden, omdat Nick Clegg daar zijn stem uitbrengt.

Bij elke Britse verkiezingen kiest de overheid een 'election artist'. Dit keer werd fotografie de kunstvorm en kreeg Roberts de opdracht. Hij was een jaar bezig met zijn voorbereidingen, een jaar met fotograferen en een jaar met de nabewerking, onder meer in de vorm van een boek.

In De Donkere Kamer liet hij voorbeelden zien van zijn aanpak, hij werkt met een Japanse ebbenhouten ('ruikt lekker onder het doek') platencamera vanaf het dak van zijn 'motorhome'. 'Ik reisde rond met mijn zwangere vrouw en peuter van twee. Soms stond ik bovenop en wiebelde de hele auto', vertelde hij. Zijn hoge positie geeft Roberts een neutrale positie achter de gewone fotografen. Hij kondigde zijn komst altijd aan, zodat ze niet dachten dat 'some nutcase' iets geks probeerde.

Zijn ouderwetse camera werkt niet bedreigend, merkte hij. 'Mensen denken vaak dat ik amateur ben, dat ik die camera als hobby heb.' De trage manier van werken is niet alleen een  voordeel van de platencamera, maar tegelijk een nadeel. 'Op een gegeven moment leek het alsof er steeds iets belangrijks gebeurde als ik net mijn camera had opgeruimd. Toen heb ik de 'seven minutes rule' ingevoerd: als ik denk dat ik klaar ben, wacht ik nog zeven minuten met opruimen.' Maar ja, ook dan slaat de twijfel toe. 'Dan denk je, zal ik nog zeven minuten wachten?'

Kerkentocht

(foto Heidi de Gier)

De kerkentocht langs zes Alde Fryske Tsjerken, onderdeel van het Noorderlicht 2012 programma, ging vorige week niet door. Deze week zag ik een dag of wat van tevoren een 'laatste oproep' om in te schrijven en ik meldde me aan. Gisteren reed ik met elf anderen in een klassieke bus door Friesland.

Terband, Haskerdijken, Rottevalle, Kortezwaag, Schurega en Ter Idzard... namen die al iets oproepen. De plaatselijke kerkjes zijn er fotogeniek, net als de begraafplaatsen er omheen. Maar wat binnen hing was minstens zo interessant. Grote schilderijen van Oscar Venema, waarin foto's - gemaakt door zijn vriendin Sandra de Groot - zijn verwerkt, pinholefoto's van Annagreet Hoogeland.

Maarten de Kok die wetenschappelijke installaties van een muizenonderzoek mocht fotograferen, maar dan wel na zonsondergang. Jan van der Til die ons een keuze gaf uit tientallen cahiers met kopietjes uit plantenboeken, waar we zelf ons paradijs uit mochten samenstellen. En een reportage van Dirk-Jan Visser over een project dat hij deelt met anderen: Atelier aan de Middendijk.

Maar het mooist vond ik de foto's van Heidi de Gier. Een afscheid van de Sophiapolder in vijf akten. De Sophiapolder is een klein eiland in de rivier de Noord bij Dordrecht. Hier woonde Hannie de Vos met haar drie kinderen en hun schapen. Het eiland zal deel gaan uitmaken van een zoetwatergetijdengebied - natuur voor recreanten - en de familie moet ongewild afscheid nemen.

Pijnlijk mooi en ingetogen gefotografeerd. En ook passend vormgegeven door Hans Gremmen in een bescheiden boek waarin sommige foto's al zijn 'verbleekt'. Net als de herinneringen aan deze plek en hun bewoners dat zullen doen.

Stralend

(foto Paul den Hollander)

De fysieke werkelijkheid van de plantenwereld is voor mensen slechts ten dele direct zichtbaar. Naast de vorm die we waarnemen, worden planten omringd door een voor het blote oog onzichtbaar elektromagnetisch veld.

Paul den Hollander heeft een manier gevonden om dit veld zichtbaar gemaakt. Hij brengt de zichtbare en onzichtbare werelden samen en creëert zo een totaal nieuwe ervaring van de werkelijkheid. Bovendien slaat hij met ‘Luminous garden’ (‘Stralende tuin’) een brug tussen kunst en wetenschap.

Natuur speelde en speelt altijd een belangrijke rol in het leven van Paul den Hollander. Hij ziet de natuur als zijn leermeesteres. Zijn fotografisch werk gaat over de relatie van de mens met zijn natuurlijke omgeving, in vele verschijningsvormen. Als fotograaf reist hij veel, maar thuis in zijn tuin vindt hij altijd rust en inspiratie.

Het werk van Den Hollander is te zien tijdens Noorderlicht, op de expositie rond Museum Belvédère. Het maakt deel uit van het hoofdstuk ‘Into the unknown’.

Dit stukje schreef ik voor de Leeuwarder Courant die, zo lang fotomanifestatie Noorderlicht duurt, op dinsdag steeds een foto publiceert uit de hoofdexpositie 'Terra Cognita'.

Mooi grijs

(foto Jitske Hagens)

In galerie Steven Sterk, Gorredijk, is werk van drie exposanten te zien. Verreweg het meest mysterieus zijn de foto's van Jitske Hagens getiteld 'Liquids'. Deze bijvoorbeeld.

Dit beeld roept bij mij associaties op met Amerikaanse steden, waar je - als je speelfilms mag geloven -  veelvuldig rook uit putten op ziet stijgen. Wie heel snel langs de compositie scant met zijn ogen, zou ook kunnen denken dat het een landschap betreft van een wolkenlucht met geploegde akker. Maar de naam verraadt waar de foto is gemaakt: jitske-ny-2. New York.

Afgelopen vrijdag presenteerde Dolph Kessler in de galerie zijn boek 'De Noordzee rond'. Hij overhandigde het eerste exemplaar aan Jaap Röell, recensent hedendaagse kunst (voor onder meer het Financieel Dagblad), kunstverzamelaar en galeriehouder. Röell prees vooral de 'grijze' foto's van Hagens 'omdat die me dwingen beter te kijken'.

Haar website vertelt dat Hagens zich laat leiden door 'haar blik op het dagelijks leven en de interactie tussen de mens en omgeving'. Ze zoekt tegenstellingen: onbehagen, onzekerheid en angst versus geluk en rust; werkelijkheid of fictie, menselijke aanwezigheid versus afwezigheid.

Een andere 'grijze' foto was daar ook een voorbeeld van. Van bovenaf fotografeerde ze een stuwmeer met laaghangende mist. Een groot deel van het beeld is gevuld met wolken. Onderin staat het water tegen de steile rotsen zonder enige begroeiing. Er is geen kleur die opvalt of afleidt, voorwerpen ontbreken. En ondanks de leegte en de rust is de foto spannend.

Tulpen

(foto Ellen de Vries)

Ellen de Vries studeerde sociale geografie. Met de camera onderzoekt ze het landschap ook als een ruimtelijk wetenschapper. Ze werkt met een analoge middenformaat camera en speelt met scherpte-diepte. Zonder enscenering of beeldbewerking presenteert ze haar blik op de werkelijkheid.

In haar beelden zul je geen mensen tegenkomen, al is het menselijk ingrijpen wel zichtbaar. Bijvoorbeeld in een pad door een mangrovebos, aan getopte tulpen of in een gemaaid maïsveld.

In galerie Steven Sterk (satelliet van fotomanifestatie Noorderlicht) presenteert ze haar werk op grote cibachrome prints, waarbij de foto op een polyester basis is geprint in plaats van op papier. Het dikke doorzichtige materiaal geeft de kleurrijke beelden een extra glans. De foto's hebben door hun presentatie iets 'glamourous', al is het onderwerp dat niet altijd. Zelfs onthoofde tulpen (zoals hierboven) zijn op deze manier mooi.

De Noordzee rond

(foto Dolph Kessler)

Vier jaar lang werkte fotograaf Dolph Kessler aan het boek 'De Noordzee rond'. Veelal samen met verslaggever Gerrit Jan Zwier trok hij door de kuststroken van Nederland, Duitsland, Denemarken, Noorwegen, Schotland, Engeland en België.

In eerste instantie zou het boek worden uitgegeven door de Friese Pers Boekerij, maar de oplopende kosten noopten de uitgever af te zien van dit plan. Kessler was al ver met zijn project en wilde het afronden. Een andere uitgever vond hij niet, dus geeft hij het nu zelf uit. 'Thuis in de gang staan nu 450 exemplaren', vertelde hij vrijdag bij de boekpresentatie in galerie Steven Sterk in Gorredijk.

Kessler presenteert zijn foto's hier op verschillende manieren. Twee ervan hangen als enorme spandoeken tegen een grote muur. Andere zijn kleiner en ingelijst. Op twee televisietoestellen draaien de foto's in een diapresentatie voorbij. Het ene scherm laat de foto's zien die het boek haalden, het andere de foto's die net afvielen.

Het boek is een mooi voorbeeld van Kesslers stijl: observerend, met oog voor detail en het ongewone. Een echte 'mensenfotograaf' is hij niet, Kessler houdt altijd enige afstand. Maar wel zo dat er op zijn beelden vaak het nodige te ontdekken valt. Zijn foto's zijn 'schoon' en hebben een sterke compositie.

Overigens is in galerie Steven Sterk ook werk te zien van Ellen de Vries en Jitske Hagens. Daarover morgen meer.

Meer verhalen

Langzaam maar zeker druppelen de aanmeldingen voor 'Jouw verhaal' binnen. Elke keer is het weer een verrassing waar bezoekers van 'Poste Restante' mee komen. Welke beelden ze hebben uitgekozen uit het palet van 162 van mijn fotootjes en wat ze erbij vertellen.

Soms zijn de verhalen heel persoonlijk en krijgen de foto's een symbolische waarde. Anderen kijken juist naar het geheel, stellen een serie samen die ze mooi vinden.

Arda Algra koos deze zes beelden, omdat ze haar een gevoel van rust geven. 'Niet afgeleid door kleur of een druk beeld. De foto's beelden 'het noordelijke gevoel' uit. Ik ga liever naar Friesland dan naar Limburg. Ik ga liever naar Noorwegen en IJsland dan naar zuidelijke landen op vakantie.'

'En was is dat noordelijke gevoel dan? Ja... moeilijk: weinig mensen, veel natuur en mooie luchten, verstilde plekken. Zoiets? In ieder geval proef ik een beetje die sfeer in deze foto's. En die onderbroeken: wind, blauwe lucht en wit. Een frisse combinatie.'

Wil je je ook uitleven? Kom dan naar INART in Lemmer, we zijn geopend van vrijdag tot en met zondag, van 11 tot 17 uur. Zolang de fotomanifestatie Noorderlicht duurt, dus tot en met 7 oktober.

Nieuw werk

De houten stellages van expositie 'Terra Cognita' (Noorderlicht 2012) rond Museum Belvédère in Oranjewoud inspireren deze jonge dans- en installatiekunstenaar tot een nieuw werk.

Weefselwereld

(foto Alison Carey)

Voor de cultuurpagina van de Leeuwarder Courant van vandaag heb ik deze foto uitgezocht. Het is een foto van Alison Carey, die of het verre verleden of de verre toekomst als onderwerp van haar werk heeft. Dit beeld heet 'Graze' en het is er een uit een serie over een science fiction wereld waarin menselijk weefsel zelfstandig lijkt te kunnen leven.

Niet zo'n gekke gedachte als je bedenkt dat onderzoekers tegenwoordig al weefsel kunnen maken, dat functioneert in een laboratorium. Bijvoorbeeld om medicijnen op te testen of om bepaalde (anti-)stoffen aan te laten maken.

Carey's werk valt onder 'Into the unknown', een van de zes hoofdstukken van de internationale fotomanifestatie Noorderlicht 2012. En een van de twee hoofdstukken dat in de buitenruimte van Museum Belvédère te zien is.

Volgende week kies ik een andere foto uit de hoofdtentoonstelling 'Terra Cognita' van Noorderlicht.

Terra Cognita

'Terra Cognita' - de negentiende versie van de internationale fotomanifestatie Noorderlicht - is dit weekeinde geopend. Zaterdag stonden genodigden in lange rijen voor de ingang van Museum Belvédère in Oranjewoud. De zon scheen, er hingen zeer uiteenlopende en prachtige foto's en de speeches waren buiten ook te volgen. Het feest kon niet op.

Gisteren was het weer nog steeds lekker genoeg om rustig tussen de houten stellages door te wandelen en de twee hoofdstukken 'Enchanted forest' en 'Into the unknown' te bekijken. Binnen sloop het publiek door de lezingen in het restaurant om in de zaal met hoofdstuk 'Safe haven' te komen, als het in de andere vleugel 'Inspiration' al had gezien.

Op weg naar de auto maakte ik nog een paar foto's van de buitenexpositie. Ik lag net met mijn neus in het gras toen een cameraploeg van Omrop Fryslân me herkende (!). Of ze me iets mochten vragen voor het programma K-rûte, en of ik geïnspireerd was. Dat mocht en dat was ik. Ben benieuwd of ik nu ook op tv kom...

Geopend

(foto Kees Elzinga)

Met een geslaagde openingsact is gisteren onze expositie 'Poste Restante' geopend, satelliet van fotomanifestatie Noorderlicht. Burgemeester Dick Stellingwerf van Lemsterland koos uit mijn serie 'Jouw verhaal' zes foto's en vertelde erbij waarom.

Hij begon met een foto van een kat, omdat net een van zijn katten was verongelukt en dat deed hem wat. Daarna een foto van de Noorderbegraafplaats, met zonnestralen. Een link met de dood, maar ook met een mooie plek. 'Père Lachaise in Parijs is ook zo'n mooie begraafplaats.' Wat hem bracht naar de koepel van het Grand Palais in Parijs: de architectuur uit die periode en zijn liefde voor architect Eiffel.

Van Eiffel en de smeedijzeren bouwstijl was het voor hem een kleine stap naar een gietijzeren tuinhek, waar het zonlicht mooi doorheen valt. Die tuin deed hem denken aan de gekleurde huizen in Bulgarije, waar hij geregeld komt en waar ook een brug van Eiffel te zien is. In Bulgarije zijn veel huizen gekleurd, als die op de foto die hij als vijfde koos. En tot slot hing hij er een foto van het strand bij, waarin het zand ook bijna een soort bouwwerk vertoont.

Met het voltooien van de serie verklaarde Stellingswerf de expositie voor geopend. Behalve deze serie is ook 'Couples' van mij te zien. Plus werk van Marijke van Ruiten, Titeke Postma, Dolph Kessler, Bas Jongerius, Linus Harms en Josée Algra. Tot en met 7 oktober nog te bekijken bij INART, Nieuwburen 10-12 in Lemmer, elke vr t/m zo, 11-17 uur.

Post

Deze foto van Linus Harms is het beeldmerk van onze expositie 'Poste Restante' bij INART in Lemmer. Satellietlocatie van de internationale fotomanifestatie Noorderlicht 2012. Mooi hè?!

De flyers met deze foto vallen goed op. Zelfs als kleine illustratie op een website blijft hij overeind, echt iets om verguld mee te zijn. Deze week heb ik allerlei persberichten de deur uit gedaan, en onze expositie bij websites als www.fotoexpositie.nl en www.vanplan.nl gemeld.

Overal duiken straks Linus' eieren op. We moeten er maar iets mee doen. We hebben nu ingezet op het thema 'post', omdat we in het voormalig postkantoor in Lemmer exposeren. Maar die eieren... Tja, het is september, dus dat moet dan volgend jaar maar. In april of zo.

Overigens, wie onze expositie wil bezoeken kan daar een envelop met inhoud ontvangen. Mits hij/zij zich van tevoren aanmeldt via defriesecamera@hotmail.com, onder vermelding van naam en adres. Voor de eerste honderd bezoekers is deze brief gratis. Bezoekers kunnen wel anderen aansporen de tentoonstelling te bezoeken, door op hun beurt persoonlijk geadresseerde post achter te laten (tegen betaling van €2). Doen!