Posts tonen met het label Graeme Williams. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Graeme Williams. Alle posts tonen

3 oktober 2012

Made in China














(foto Graeme Williams)

Afrika kennen velen als het continent van de safari. Van woestijn, uitgestrekte savannen en wilde dieren. Maar in naam van de vooruitgang verdwijnt dat Afrikaanse landschap en zijn dierenrijkdom in rap tempo. In plaats daarvan zie je in Afrikaanse steden kitscherige replica’s van wilde bloemen en dieren, die er ooit in levende lijve voorkwamen. Vaak zijn die pluchen beesten, plastic bloemen en bronsachtige beelden gemaakt in China. Wrange composities, die herinneren aan de verloren gegane relatie van de mens met de natuur.

De Zuid-Afrikaanse fotograaf Graeme Williams maakte deze serie ‘Objects of reminiscence’ (Voorwerpen van herinnering) in twaalf verschillende Afrikaanse landen (2009-2012). Deze foto werd genomen in de gastenlounge van The Lodge in Lilongwe, Malawi.

Williams' werk maakt deel uit van het hoofdstuk 'Urban jungle' van Noorderlicht 2012. Het deel dat te zien is in Museum Dr8888 in Drachten. Dit bericht verscheen gisteren (dinsdag) in de Leeuwarder Courant, als laatste in een selectie van foto's uit de hoofdexpositie 'Terra Cognita'.

11 december 2010

Two dogs













(foto Graeme Williams)

Deze foto is uit de serie 'Two dogs' van de Zuid-Afrikaanse fotograaf Graeme Williams. Hij sierde als een soort logo de flyers van Photo Off, de alternatieve fotobeurs die tegelijk met Paris Photo werd gehouden. Ik vond de flyer deze week terug en wilde er toch nog even aandacht aan besteden. De zwartwit serie telt 24 foto's, waarop steeds twee honden dolle pret met elkaar hebben. Dit beeld springt er nog het meest uit: beide dieren zijn net los van elkaar, los van de grond en je ziet hun complete schaduwen in het zand.

Williams trof de honden op het strand van Pringle Bay, een uur rijden van Kaapstad. Elke morgen renden ze over de duinen naar de zee, waar ze zich de rest van de dag samen vermaakten. De serie levert Williams de meeste 'fine prints' verkoop op, vertelt hij op zijn site. En dat - bekent hij - terwijl de foto's hem 'zonder twijfel de minste tijd en zeker de minste moeite kostten' van zijn hele oeuvre.