Street Photography Awards

LensCulture heeft een wedstrijd in straatfotografie. Er zijn honderden inzendingen uit de hele wereld, maar ik wilde niet achterblijven. Het is al mooi om tussen al die toppers te staan en op Facebook te kunnen delen dat ik meedoe. Bovendien krijg je als deelnemer met een serie een review, en daar ben ik wel benieuwd naar.

Uit mijn verzameling Couples heb ik met hulp van Titeke Postma tien foto's gekozen. Ze bleken allemaal uit Parijs te komen. Had waarschijnlijk met de kleuren en de sfeer te maken. Want ik heb ook stellen in Goteborg, Edinburgh en Glasgow, Antwerpen en Karlovy Vary gefotografeerd. Dus deze tien heb ik maar Pairs of Paris genoemd.

Wil je me steunen: deel of 'like' dan mijn inzending.

Liefde

Wat ik zo geweldig vind aan Foodtocht door Friesland is dat ik bij bevlogen vakmensen op bezoek kom. Zoals vandaag, bij slager Henk Spijkerman in Akkrum. Een worstenmaker met passie voor zijn vak.

Uitgebreid vertelt hij over de manier waarop hij hammen pekelt, worsten draait en coppa droogt. Over de vaste recepten, die niet mogen veranderen. En over experimenten met bijvoorbeeld schimmels. 'Witte schimmels, die droog zijn, zijn goede schimmels', leert hij mij.

Vader en zoons Spijkerman hebben een slagerij in Akkrum en een productiebedrijf. Dat produceert voor eigen verkoop worsten, ham en fijne vleeswaren. Maar doet dat ook voor andere slagers, horeca en speciaalzaken. 'Van het Rijksmuseum in Amsterdam tot Kromme Knilles in Akkrum.'

Varkensboeren die de mooiste hammen van hun beste varkens aan zijn zorg toevertrouwen, moeten minstens twaalf maanden wachten op resultaat. Wat hij eraan toevoegt? Zijn woorden: 'Twee dingen: zeezout en tijd.' Bijna fluisterend: '...en liefde. Maar dat hoef je niet op te schrijven'. zegt hij meteen. Maar dat vind ik dan weer mooi.

Going to New York

Het mag naar buiten: ik ben geselecteerd om mee te doen aan Photoville 2015. Curator Aloys Ginjaar heeft werk van mij uitgekozen voor zijn groepstentoonstelling Face the Dutch, die onderdeel uitmaakt van het festival. Van 10 tot 20 september ben ik te zijn in het Brooklyn Bridge Park, daar waar vorig jaar 71.000 mensen kwamen kijken op dit gratis toegankelijke evenement.

Een tijd geleden hoorden wij als deelnemers al dat we erbij zaten. Maar de organisatie van Photoville wil graag geconcentreerd, in korte tijd zoveel mogelijk internationale promotie genereren. En dat lukt moeilijker als je al in juni begint met het noemen van deelnemers. Dus mochten we alleen familie en vrienden inlichten en moesten we nog even wachten met verdere publiciteit.

Maar nu is het zover. Uit mijn serie Hunters and gatherers zijn twee foto's gekozen. Deze komen te hangen in een van de zeecontainers die deel uitmaken van Photoville. Tot onze groep behoren onder anderen Ilvy Njiokiktjien, Patricia Steur en Elmer van der Marel. Andere noorderlingen onder ons zijn Nelske Elzer, Rudi Huisman en Maartje Roos.

Producente van Face the Dutch - Astrid Verhoef - heeft geregeld dat we samen met het International Photofestival Leiden een gratis krant uitgeven met al onze foto's. We mogen bovendien meedoen in Leiden. Een mooie samenwerking.

Schilderende beeldhouwer

Vanmiddag kreeg ik telefoon van onze receptioniste. Er stond een vrouw aan de balie die een foto wilde bestellen, die in de krant van 13 juli had gestaan. Een foto die ik had gemaakt.

Natuurlijk kon ik niet een, twee, drie reproduceren welk stuk van mij op 13 juli was gepubliceerd. Om de conversatie niet nodeloos ingewikkeld te maken vroeg ik de betreffende vrouw aan de lijn. Het was Karianne Krabbendam.

Krabbendam is beeldhouwer. Ze maakt haast monumentaal werk, vooral vrouwfiguren. Deels omdat haar grote werken haar atelier te veel begonnen te vullen, en deels omdat ze lichamelijk last kreeg van het zware werk was ze begonnen met schilderen. Kunstcriticus Huub Mous zag dit kleurrijke werk en tipte galeriehouder Age Hartsuiker uit Jubbega.

Die greep deze kans met beide handen aan en organiseerde een expositie, die nog tot en met zondag te zien is in Kunsthuis LOOF. Uiteraard stelde hij de Leeuwarder Courant op de hoogte van dit evenement, en ik zag daar wel een verhaal in. Dat op 13 juli de krant haalde.

Bij het verhaal had ik ook een portret van Krabbendam gemaakt. Ze liet me meteen na publicatie al weten dat ze dit geslaagd vond. En nu wilde ze het dus ook bestellen. Dat heb ik net voor haar in orde gemaakt. Dan is zo'n Oypo-website wel handig.

't Slik op

Joszi Smeets was een van de vier aanwezigen die gisteren bij 'tAiland in Lauwersoog in een slikslee stapte. De voorvrouw van de Youth Food Movement was door eigenaren Jan Geertsema en zijn vrouw Barbara Rodenburg uitgenodigd hun nieuwe fileerlokaal te openen. Met hulp haalde ze de sleutel uit de fuik.

Op de dijk sloegen ruim tachtig genodigden het tafereel gade: familie, vrienden en (andere) crowdfunders die het mogelijk hebben gemaakt het fileerlokaal in te richten. Enkelen van hen waagden zich meteen aan het fileren van rode poon. Anderen lieten zich de oesters, kokkels en heek goed smaken onder muzikale begeleiding van Hein Jaap Hilarides, Hendrik Elings en Hans Wijnbergen.

'tAiland van deze Goede Vissers krijgt een plekje in Foodtocht door Friesland, net als andere duurzame initiatieven op het gebied van Friese voedselproductie.

Vrolijke varkens

Er is bijna niets zo leuk als een blij varken. Huppelend tussen het onkruid, luidruchtig smakkend omdat hij brandnetels zo lekker vindt. Op boerderij De Kempenaer van Jaap Frerichs in Echtenerbrug hebben varkens een buitengewoon goed leven. Ze krijgen gezond voer, maar moeten (of mogen) ook een deel van hun dagelijkse rantsoen zelf opscharrelen in de veldjes rond zijn boerderij.

Dat doen ze met plezier. Of soms niet. Dan blijven ze lekker in de stal liggen op het schone stro. Want als je varkens de ruimte geeft, dan zijn ze zindelijk. Ze poepen keurig in een hoek en houden de rest van hun verblijf schoon.

Frerichs bestudeert zijn varkens nauwkeurig. Hij weet hoe ze klinken als ze schrikken, maar weet ook dat ze zo'n zelfde geluidje wel eens maken als een soort startschot voor een hardloopwedstrijd in het veld.

De varkens leven in groepen, zoals in de natuur. Een zeug is heel voorzichtig met haar biggen, die zich in de rand van het nest ingraven. Als zij gaat liggen, duwt ze eerst alle kleintjes aan de kant om er zeker van te zijn dat ze er niet een plet.

Wie nieuwsgierig is naar het leven van gezonde varkens - en wil weten hoe ze smaken - mag komen kijken. Op de website staat wel wanneer. Frerichs verkoopt het vlees van deze scharreldieren, geeft workshops en hij vertelt graag over zijn manier van werken. In Foodtocht door Friesland speelt hij uiteraard ook een rol.

Meedoen en kijken

Oerol 2015 zit er weer op. Het was een koude editie, met veel wind en iets te weinig zon, naar mijn smaak. Maar wel met mooie voorstellingen en onverwachte acties van eilanders, zoals op bovenstaande foto's te zien is.

Voor de Leeuwarder Courant mocht ik vijf dagen het eiland over crossen, veel voorstellingen bekijken en daar iets van vinden. Behalve een serie artikelen in de dagkrant en op internet, plus tweets op LC_cultuur leverde dat dit jaar niet zoveel eigen foto's op. Schrijven en fotograferen vallen soms moeilijk te combineren, zeker met een deadline.

Onderstaande foto komt uit Framing van Johannes Bellinkx, een voorstelling via een bijzondere installatie op het Seinpaalduin. Alle veertig bezoekers stonden elk onder een eigen zwarte doek en keken door een kader naar het landschap om hen heen. In deze omgeving verschenen soms onverwachte voorwerpen, mensen of zelfs dieren. De muziek smeedde alles aaneen tot een spannend geheel, waarbij suggestie veel deed. Bijna zouden we als kijkers denken dat Proeftoren Camera Batavia ook meedeed in dit spel van suspense.