Pittig

Poeh, het was weer een pittig weekeinde, dit tweede deel van de Noorderlicht masterclass onder leiding van Lars Boering en Marc Prüst (voor deel 1, zie hier). Met sprekers, pitches, overleg, portfoliobesprekingen, teleurstellingen, complimenten en inspiratie. Grote voordeel was dat we elkaar inmiddels wat kennen en voorstelrondjes en 'voorzichtig benaderen' konden overslaan.

Hoogleraar Marcel Broersma liet zijn licht schijnen over de stand van zaken in de journalistiek. Opvallend punt in zijn betoog was dat UGC (user-generated content) in de geschreven pers vooral bestaat uit foto's van incidenten, ongelukken en rampen (waar ze altijd eerder bij zijn dan een fotograaf die wordt gestuurd), en zonsondergangen. Voor het echt goede verhaal moeten ze 'ons' hebben!

Want wie twintig jaar met eenzelfde verhaal bezig is, weet natuurlijk meer en kan dat ook in zijn verhaal leggen. Voorbeeld hiervan is Robert Knoth, die met de 'trail of heroine' het spoor van de heroïne volgt, van Afghanistan tot de gebruiker. Materiaal wat hij vroeger schoot tijdens de oorlog in Kosovo bijvoorbeeld, blijkt te passen in dat grote verhaal.

De meest inspirerende van de drie sprekers was deze keer Magdalene Herrara (op foto rechts) van GEO France. Ze liet ons zien hoe we een pitch opstellen en presenteren en besprak enkele portfolios met ons. Heel leerzaam, maar vooral plezierig omdat ze zo duidelijk gelooft in het goede fotojournalistieke verhaal en daar ook geld voor over heeft.

Het weer

(foto Jari Silomäki)

Met een sluitertijd van twee uur wist Jari Silomäki deze foto te maken. Het moet in Finland op dat moment midden in de nacht en winter zijn geweest. In de foto staat dat hij en zijn broer al die tijd op een klif sterke drank hebben zitten drinken. Dat moet wel, anders houd je het 'poseren' niet vol.

Het beeld maakt deel uit van het lang lopende project 'My weather diary'. Sinds 2001 maakt Silomäki elke dag een landschapsfoto, die hij verbindt met gebeurtenissen uit het persoonlijke, nationale of internationale nieuws. Zo kan het dat onder een foto van zijn vensterbank staat 'Helsinki, the day that Idi Amin died', en bij een foto van een treurwilg 'Kiel, the day that 22 children were killed in a school fire in Yakutia'.

De combinatie van de lieflijke taferelen en de harde nieuwsfeiten werkt soms confronterend. Maar er is ook plek voor vrolijker en meer filosofische bespiegelingen als 'If we are to believe tombstones, there have only been good and beloved grandparents, parents, sons and daugthers'.

Ik kwam Silomäki op het spoor door Tatu Lertola, die net als ik dit seizoen meedoet aan de masterclass van Noorderlicht, onder leiding van Lars Boering en Marc Prüst. Volgens Tatu krast Silomäki de teksten in zijn negatieven. Een lastig klusje, wat soms wel te zien is aan de hanenpoten. Vooral bij langere teksten moet het priegelen zijn:

'Evening stroll with Anu by the river Vantaanjoki. It was raining and the dusk was falling. I measured the exposure to be about 15 minutes. We sat on a cliff and I tripped the shutter. We sat for five minutes without moving when we heard a loud splash. - Who is crazy enough to go swimming in this weather?
Anu didn't reply since she was close to the camera; her face would have appeared unsharp in the final image. We forgot the event while waiting for the shutter to close. Two days later I read a newspaper that a middle-aged woman had drowned in Vantaanjoki. The body had drifted downstream.'

Er bovenop

(Inge Hondebrink en Francis Hodgson)

Letterlijk en figuurlijk heeft Francis Hodgson ons met de neus op de feiten gedrukt. Tijdens de masterclass van Noorderlicht (deel I, 9 t/m 12 sept 2010) dook hij met een loep op prints om te zien of de printer zijn werk goed had gedaan. Hij hield ons voor dat we als fotograaf verantwoordelijk zijn voor alle facetten van onze fotografie. Van de voorbereidende werkzaamheden als het verzamelen van kennis tot het samenstellen van een serie. Van alle elementen in het beeld tot het bestuderen van een tijdschrift waarin je het werk wilt publiceren.

Streng doch rechtvaardig bekeek hij een aantal portfolio's van enkele van de dertien deelnemers. Ik hoorde bij de gelukkigen en legde hem mijn serie 'De stad, het werk en de burgemeester' voor. Hij viel over de manier waarop sommige foto's op naast elkaar liggende pagina's net niet lijnden en over enkele te kleine beelden. 'Als je ze kleiner hebt gemaakt, waren ze kennelijk minder belangrijk. Dus dan liever minder foto's van meer belang of meer pagina's zodat je ze allemaal goed kan bekijken.'

Als adviezen had hij beter te letten op belichting (op plaatsen waren foto's overbelicht en dat leidt af) en me niets aan te trekken van de chronologische volgorde. 'Dit is een fotoboek, geen jaarverslag.' Hij oordeelde dat hij er veel van opstak over het democratisch proces in Nederland. Dat een burgemeester ook maar een gewoon mens is die de dag door moet komen en dat ik goed had laten zien 'dat dit soms best saai is'.

Hoewel het boek me 'in de steek liet', vond hij het 'very interesting'. 'Very nice and not at all dull. I like it very well.' Jippie.


















Nog steeds te koop voor €10.