Rond

(foto Patrizia Guerresi Maïmouna)

Een negatief is altijd vierkant of rechthoekig. En aangezien elk element in een foto een rol speelt, is het moeilijk er uitsneden van te maken zonder de betekenis van dat beeld te veranderen. Een ronde presentatie is daarom opvallend.

Dat gold ook voor deze bijdrage van Patrizia Guerresi Maïmouna in de stand van de Italiaanse galerie Photo&Co tijdens Paris Photo. In elk frame kijkt de vrouw in het zwart net iets meer omhoog. Eerst zie je haar op haar kruin en uiteindelijk recht in het gezicht. Haar zwarte gewaad maakt een werveling om haar heen, wat het afdrukmedium (lambda print, diasec) de uitstraling van stof geeft.

Mijn voorkeur gaat meer uit naar een ander soort fotografie, maar vanwege deze originele benadering bleef ik toch wat langer kijken. Wordt het daarmee goede fotografie? 

Francis Hodgson betoogde tijdens onze Noorderlicht masterclass (2010-2011) ooit dat een goede foto de kijker langer vasthoudt. Dat je die tijd kunt verlengen op verschillende manieren. Door te appelleren aan een gevoel van herkenning (oude meesters in de schilderkunst bijvoorbeeld) of door visuele puzzels (vgl. voorbijgangers voor een etalage, wie kijkt naar wat van Robert Doisneau). 

Een bijzondere presentatie heeft mogelijk ook dat effect, maar of het daarmee een goede foto wordt vraag ik me af. Misschien wel meer kunst, vanwege de originaliteit. In dit voorbeeld van Maïmouna voegt het zeker iets toe.

Er bovenop

(Inge Hondebrink en Francis Hodgson)

Letterlijk en figuurlijk heeft Francis Hodgson ons met de neus op de feiten gedrukt. Tijdens de masterclass van Noorderlicht (deel I, 9 t/m 12 sept 2010) dook hij met een loep op prints om te zien of de printer zijn werk goed had gedaan. Hij hield ons voor dat we als fotograaf verantwoordelijk zijn voor alle facetten van onze fotografie. Van de voorbereidende werkzaamheden als het verzamelen van kennis tot het samenstellen van een serie. Van alle elementen in het beeld tot het bestuderen van een tijdschrift waarin je het werk wilt publiceren.

Streng doch rechtvaardig bekeek hij een aantal portfolio's van enkele van de dertien deelnemers. Ik hoorde bij de gelukkigen en legde hem mijn serie 'De stad, het werk en de burgemeester' voor. Hij viel over de manier waarop sommige foto's op naast elkaar liggende pagina's net niet lijnden en over enkele te kleine beelden. 'Als je ze kleiner hebt gemaakt, waren ze kennelijk minder belangrijk. Dus dan liever minder foto's van meer belang of meer pagina's zodat je ze allemaal goed kan bekijken.'

Als adviezen had hij beter te letten op belichting (op plaatsen waren foto's overbelicht en dat leidt af) en me niets aan te trekken van de chronologische volgorde. 'Dit is een fotoboek, geen jaarverslag.' Hij oordeelde dat hij er veel van opstak over het democratisch proces in Nederland. Dat een burgemeester ook maar een gewoon mens is die de dag door moet komen en dat ik goed had laten zien 'dat dit soms best saai is'.

Hoewel het boek me 'in de steek liet', vond hij het 'very interesting'. 'Very nice and not at all dull. I like it very well.' Jippie.


















Nog steeds te koop voor €10.