Scheurkalender

De Groninger Scheurkalender en de Drentse Scheurkalender bestonden al een paar jaar. Een Friese editie bleef echter een jaar uit. Vorig jaar lukt het wel voldoende inzendingen te krijgen voor de eerste Fryske Scheurkalender. Dat leek me wel wat. Ook omdat de initiatiefnemers kennissen zijn van Baukje Venema, en dat is mijn maatje van Mooie Plaatsys. Dus...

Ik begon te zoeken in mijn fotobestanden en kwam er al snel achter dat ik heel wat zou kunnen opsturen. Sterker nog, ik had in mijn eentje die hele kalender wel kunnen vullen! Maar goed, je moet een ander ook de kans geven :-)

Uiteindelijk stuurde ik zo'n dertig beelden in, met een variatie aan onderwerpen. Ik was heel benieuwd hoeveel ervan de kalender zouden halen. Op de dag van de presentatie kon ik jammer genoeg niet aanwezig zijn, maar toen ik de eerste Fryske Scheurkalender zag, maakte mijn hart een sprongetje. Een van mijn foto's was gekozen voor het omslag. Een heel vrolijke van grote witte onderbroeken, aan felrode knijpers, wapperend in de wind.

Verderop in de kalender doken meer bekende beelden op. En guess what, ook mijn maatje Baukje is van de partij. Zij was Miss 3 januari.

Overigens kun je al weer insturen voor de kalenders van 2021.

Mooie Plaatsys

De afgelopen vijf, bijna zes jaar, heb ik met Baukje Venema gewerkt aan Mooie Plaatsys. We wisten een zeer succesvolle crowdfunding campagne te voeren om de cassette te realiseren. Eind 2018 was de feestelijke presentatie in Het Graauwe Paard in Oudebildtzijl. Maar daarmee was het niet gedaan.

We hadden al eens geëxposeerd in Galerie Westerkade in Leeuwarden, tijdens Fryslân Photo en we wilden meer laten zien. De Galerij van de Lawei had plek voor ons. Tussen de foto-expositie van Jason van Bruggen en de tentoonstelling van Henk Rusman in. Tot en met 2 februari hangen de Mooie Plaatsys daar nog.

De expositie is vormgegeven in de stijl van de vier boekjes: het dorpsportret van Ouwe Syl tegen een groene wand (de kleur van de schutbladen van het eerste boekje AIGEN). De portretten uit het tweede deel (TAAL) hangen op een helderrode baan, omdat in dit deel de schutbladen met de slikwerkertjes rood zijn. En een deel van de landschappen uit deel 3 (LAND) hangt op een zwartgeverfde muur. Daarbij hangt ook een selectie van de portretten uit deel 4 (MINSEN), omdat we de toevoeging van geel wat te ver vonden gaan.

Wil je de expositie nog bekijken? Kom dan langs in de Lawei in Drachten: wo t/m zo 14-17 uur. Vooral zondag wordt het leuk, dan geeft Baukje een workshop pinhole fotografie en ben ik er ook om rondleidingen te geven of je te helpen plaatjes plakken in boekje 4.

Fopma en Fortuin

De afgelopen jaren heb ik dit blog niet altijd even goed bijgehouden. Heel jammer, want er is best het nodige gebeurd in die tijd dat het vermelden waard was. Niet dat mijn werk helemaal zonder publiciteit passeerde, maar ik gebruikte vooral andere kanalen. Met mijn goede voornemen in het achterhoofd wil ik toch nog even een paar dingen in herinnering brengen.

In februari 2017 schreef ik over Wytze Fopma, boekbinder uit Wier. Hij was destijds druk met het binden van het jubileumboek over de firma Fortuin Dockum BV, een boek dat ik had geschreven en waarvoor ik veel foto's had gemaakt. Dit jubileumboek verscheen in kleine kring en heeft nooit de pers gehaald, jammer genoeg. Het is namelijk een heel bijzonder boek geworden, dat niet alleen het 175-jarig bestaan van het bedrijf herdacht, maar ook het 125-jarig jubileum van Wilhelmina pepermunt.

De wens die ik in 2017 uitsprak - dat ik hoopte nog vaker met Wytze samen te werken - is intussen uitgekomen. Daarover later meer.

Goed voornemen

Het nieuwe jaar is nog niet begonnen, maar mijn goede voornemen voor 2020 is dat ik dit blog weer ga bijhouden. Kunstmaand Ameland is afgerond. Drie jaar mocht ik artistiek leider zijn van dit mooie evenement, nu is het tijd voor mijn opvolgster Annica Delfos.

En voor mij... tijd voor nieuwe dingen. Zoals collages maken. Deze kwam tot stand door ouderwets knippen en plakken, gecombineerd met een beetje fotobewerking. Erg leuk om te doen!

I'm back

Jeetje, niet te geloven dat ik al bijna een jaar geen blog meer heb geschreven. En dat terwijl er alle reden was het een en ander te delen via deze route!

Even een kleine update:
- het gaat goed met honden Hamish en Duncan;
- het boek over pepermuntfabriek Fortuin in Dokkum is prachtig geworden;
- dat geldt ook voor De Bildtse Bank, het eigenaardige vertrouwen, waarvoor ik interviews deed en foto's maakte;
- in november 2017 ben ik niet in Parijs geweest. Dus vandaar dat blogs hierover ontbraken;
- deze maand was ik wel in Antwerpen, in het FOMU. Daarover later meer.

Maar ik ben vooral zo druk met Mooie Plaatsys. Met fotograaf Baukje Venema heb ik twintig Bilkerts geportretteerd. Een vooruitblik geven we al op onze website www.mooieplaatsys.frl. Daar lees je ook op welke manier we dit project onder de aandacht brengen, en hoe we met de negentiende-eeuwse houten camera van Baukje nog meer mensen zullen vastleggen, die zich verbonden voelen met het Bildt.

We zijn nu druk met de correcte vertaling van alle Bildtse citaten en met de juiste inleidingen. Vormgever Kitty Lolkema gaat aan de slag met al onze bijdragen en maakt er een heel mooi geheel van: een cassette met vier boekjes. Daarna komen drukkerij Van Leer en De Jong en boekbinder Wytze Fopma in het spier.

Belangstelling? Meld je alvast aan voor onze mailinglijst, of bestel dit boek via www.mooieplaatsys.frl.

Dauwtrappen

De ochtend van Hemelvaartsdag was zoals je een bij een Hemelvaart mocht verwachten. Dauwig, met prachtig opkomende zon, lichtbanen en druppels in het gras. Echt weer om te dauwtrappen, iets wat ik vroeger in Twente wel deed. Nou ja, één keer. Op de middelbare school. Ik heb er nog foto's van, met klasgenoten op de fiets door de omgeving van Haaksbergen. Eten en drinken mee...

Zouden er nu nog pubers zijn die in alle vroegte de wandelschoenen aandoen, of op de fiets stappen op deze dag? Met blikjes aan de bagagedrager door de straten rijden, om alles en iedereen wakker te maken? Dat laatste deden wij toen niet, trouwens. We hielden het rustig.

Afgelopen donderdag was het ook rustig in het Leeuwarder Bos, zoals meestal rond deze tijd. Ik kom  er dan alleen andere hondenbezitters tegen. Die ene hardloper en een vroege fietser vielen daarom wel op. Maar misschien kenden zij de traditie van Hemelvaartsdag ook.

Ver weg

Op een mooie zondag is het al snel 'druk' in de Alde Feanen bij Earnewâld. Dit soort landschappen, veel vogels en goede wandel- en fietspaden trekken veel dagjesmensen en natuurliefhebbers naar het Nationale Park. Toch kun je je er weg van alle drukte wanen en zelfs ver van huis...