Wat zie jij?

Even iets heel anders, na alle berichten over 'Vos iz geblibn?' in Tresoar. Een huiselijk tafereel, omdat die twee honden van ons zo lekker als twee oude mannetjes voor het raam kunnen zitten kijken. Fietsers, voetgangers en vooral honden kunnen zich verheugen in hun warme belangstelling. In geval van de laatste blijven ze dan doorgaans niet zo rustig...

Hond als ster

(foto William Wegman)

Als je zelf een hond hebt (en dat heb ik), dan begrijp je de behoefte van een fotograaf om dat huisdier  te portretteren. Zo'n dier heeft karakter, bevindt zich soms in bijzondere posities, neemt gekke houdingen aan... Dat wil je vastleggen.

William Wegman heeft van zijn geliefde hond echter een ster gemaakt, zoals niet veel hondenbezitters dat zullen doen. Zijn eerste Weimaraner was Man Ray en hij had een prachtige blik. Met zijn grijsbruine gladde vacht hebben Weimaraners sowieso een fotogeniek uiterlijk. Maar Man Ray was bovendien heel gewillig, poseerde in allerlei standen.

Helaas overleed Man Ray in 1981. Het duurde tot 1986 voor Wegman een andere hond kreeg, Fay Ray. Met haar startte een nieuw samenwerkingsverband. De geboorte van haar eerste nest, in 1989, voorzag hem van een handvol nieuwe sterren. Deze 'Red toy' dateert van 2006.

Het veld in

Als je net een jonge hond hebt, dan loop je het gevaar alleen maar leuke en lieve foto's te maken. Van die foto's waarop de kleine zo mooi mogelijk te zien is, leuk om aan anderen te tonen. Ik ben natuurlijk ook maar een mens en gewoon gek op mijn nieuwe viervoeter, maar ik vind dat deze foto niet in bedoelde categorie 'schattig' valt en daarom wel een plekje verdient op mijn blog.

Kostbaar roodbruin

Verzamelen is leuk, en vooral als het om beelden gaat. In dit geval een hondje voor mijn serie 'Parichiens'. Een viervoeter in een meubelzaak waarbij je je kon afvragen of hij was uitgezocht bij de handelswaar (antieke meubelen), of dat zijn baas nu eenmaal een voorkeur had voor glanzend roodbruin (hout en haar).

Chiens de Paris

Hond of kat? Niet iedereen ziet dat meteen. Maar het gaat hier om een hond. Een Franse hond. Een parichien, heb ik ze gedoopt, de honden in Parijs.

Dit jaar zijn  er een paar foto's van honden aan deze verzameling toegevoegd. Morgen heb ik nog kansen, maar dan is het feest weer voorbij. Dan zit Paris Photo er weer op.

Behalve voor de serie Parichiens, heb ik ook aardig wat nieuwe foto's geschoten voor de serie 'Collected couples'. Op Facebook valt hier meer over te lezen, en binnenkort op dit blog.

Donald

Kent u die reclame nog? Twee mannen aan een tafel (Derek de Lint en Joop Doderer). Derek heeft een verband om zijn hand. Joop speelt met een piepjonge blonde labrador. Zegt Joop: 'Wat is er met je hand gebeurd?' Antwoordt Derek mokkend: 'Donald heeft me gebeten.'

Dit katje is geen labrador, maar ik heb hem Donald gedoopt. Vanmorgen lag het in het Leeuwarder Bos te blazen tegen een terriër die hem aanviel. Ik kon de hond van hem aftrekken, die vervolgens door haar baasje in bedwang moest worden gehouden. Het katje heb ik meegenomen (nadat ik door hem was gebeten), naar zijn drie broertjes/zusjes die we gisteravond al op dezelfde plek hadden gevonden.

Het is weer zomervakantie, kennelijk. Maar om dan je jonge katjes in het bos achter te laten, precies daar waar honden los mogen lopen... niet bepaald het toppunt van diervriendelijkheid. Laffe actie.

Hamish jarig

Eerlijk gezegd waren we een dagje te laat, maar dat heeft Hamish ons vergeven nadat ik een verjaardagstaartje voor hem had gemaakt. Vijf jaar al weer... Eten doet hij altijd als de beste, binnen een minuut was al het lekkers als sneeuw voor de zon verdwenen. Het is aannemelijk dat deze foto uiteindelijk het boek 'Hamish, mijn hondenleven' (oid) gaat halen. Ik heb al zoveel foto's van hem, dat ik er makkelijk een boek mee kan vullen. En avonturen beleeft hij ook genoeg...

Stoute hond

Op de Gross Neumarkt in Hamburg loopt een hond. Het lijkt een golden retriever, maar zijn vormen wijken iets af van het gangbare model. Hij is vooral groter. Goeiig, maar groter. En hij vindt het leuk om soms een bal te pakken, ondanks warm weer. Dit jongetje zag tot twee keer toe de hond met zijn bal vertrekken. Noch hij noch zijn moeder durfde de bal terug te halen. Ik heb dat daarom maar gedaan. Na de tweede keer borg de moeder de bal op en zag het jongetje zijn kans schoon de hond - die inmiddels weer op zijn plekje onder de verkoelende fontein lag - eens even ernstig toe te spreken.