Zilveren Camera boek

Dit is een van de voordelen van het lidmaatschap van de NVJ: het Zilveren Camera boek. Gisteren viel het weer gratis op de mat. Met de foto's van de winnaars in alle categorieën. Van de grote winnaar Joost van den Broek tot de zwembaden van Marieke van der Velden (3e prijs series Kunst, cultuur en entertainment). En natuurlijk de nummer één in multi media van dit jaar en winnaar van de Canon-prijs: Jeroen Toirkens.

Ik sta er zelf ook in: bij de inzenders. Jammer genoeg zonder foto's, maar elk jaar blijf ik er naar streven wat verder voorin te eindigen.

Profiel

Welke foto's passen bij je uitstraling? Die vraag stellen veel ondernemers zich niet, maar daar wil ik verandering in brengen. Samen met Simone van der Veen van Fflow communicatie ga ik een training opzetten, waarin deelnemers leren een goed LinkedIn-profiel te schrijven. En waarbij maak ik dan een passende foto.

Ben je serieus of vrolijk, uitbundig of ingetogen, zakelijk of juist wat toegankelijker? Allemaal punten die in een foto naar voren kunnen komen. Niet alleen in het portretje op LinkedIn, maar ook in andere foto's die je als ondernemer gebruikt. Bijvoorbeeld op je website of in een folder.

Laatst zag ik nog op een website van een grote instelling allerlei foto's van activiteiten, waarbij veel mensen met hun rug naar de toeschouwer waren afgebeeld. Niet erg toegankelijk, onvriendelijk en onduidelijk. Dat kan beter, dat kan ik beter.

Zo wilde Simone graag wat foto's van haarzelf als trainer. Dit is er een van, tijdens een cursus in de Kamer van Koophandel. Naar mijn idee zie je hierop goed wat voor trainer ze is: vriendelijk, open, maar ook zakelijk. Een pittige tante. Samen gaat het ons lukken ook anderen te helpen een eigen profiel op te stellen en de juiste beelden daarbij te kiezen.

At night

Supermassiveblackhole.com is een online fotografie tijdschrift. Afgelopen maand zag ik toevallig een oproep voorbij komen voor issue 10, met als thema 'at night'. Daar had ik wel wat voor, dus heb ik net ingezonden.

Het gaat om wegwerkzaamheden op Hemriksein, ten zuiden van Leeuwarden. Nachtwerk, maar niet dat waar vaak aan wordt gedacht bij dat thema. Dat merkte ik in elk geval een paar jaar geleden, toen ik de foto's maakte. Ook toen had ik een opdracht met als onderwerp 'nachtleven', maar dan voor de Fotoacademie Amsterdam waar ik toen nog student was.

De mannen van dit bedrijf werken in een team en zijn actief in het noorden en oosten van het land. Ik ben ze later nog eens tegengekomen, toen ze letterlijk om de hoek een asfaltweg aan het 'bedrukken' waren met klinkerprofiel. Automobilisten ervaren de ribbels van de klinkers, en dat maakt dat ze minder hard rijden. Van die dingen.

Titelstrijd

Gisteravond bijna voltallig vergaderd met De Friese Camera. Dolph Kessler, Marijke van Ruiten, Linus Harms, Titeke Postma en ondergetekende waren aanwezig. Alleen Bas Jongerius ontbrak.

De energiemeter liep hoog op bij het maken van plannen voor de expositie in Lemmer, tijdens Noorderlicht dit jaar. Galerie INART biedt ons een grote ruimte, dus we kunnen groot uitpakken. Met groot werk, of met meer dan één werk per persoon.

De titel leidde alleen al tot een rijtje van meer dan vijftien suggesties. Daar zullen er nog wel de nodige bij komen, voor we een definitieve keuze maken. En dan hebben we het nog niet over de plannen voor series, verzamelingen of losse foto's.

Van wat er nu aan voorstellen op de voorlopige lijst staat, zal wel het nodige afvallen. Bovendien hebben we nog tijd om nieuw werk te maken. Ik hoop daar in elk geval de nodige energie in te steken. Als we Noorderlicht voor 31 mei maar laten weten wat er in het programmaboekje moet komen te staan. Of bovenstaande foto daarbij zit, valt te bezien.

Zelfportret

Afgelopen zaterdag bezocht ik met Bas Jongerius, Dolph Kessler en Linus Harms de galerie INART in Lemmer. In het voormalig postkantoor mag het kunstenaarscollectief INART exposities en andere culturele activiteiten organiseren, en dat doet de groep met elan. Zaterdag werd een expositie geopend, met didgeridoomuziek en drankjes.

Wij waren er ook om de galerie in ons op te nemen. In september en oktober exposeert De Friese Camera hier, tijdens Noorderlicht. We hebben al de nodige ideeën, en dat leidde ertoe dat ik vandaag mijn archieven heb doorgespit. Wat heb ik nog liggen dat eigenlijk nooit ergens in paste, maar wat ik wel eens tentoon wil stellen?

Genoeg, en ik kwam ook dit zelfportret tegen. Een nichtje van de foto op mijn website. En verder nog veel meer kleurrijke, intrigerende, boeiende en bijzondere beelden die ik nooit kon gebruiken. Ik zoek nu wat bij elkaar past, denk aan een soort mozaïek. Maar eens aan de groep voorleggen, als ook Titeke Postma en Marijke van Ruiten er weer bij zijn.

Garbage

(foto Vik Muniz)

Op 14 november schreef ik op dit blog over Vik Muniz, omdat ik werk van hem had gezien op Paris Photo. Kort daarna stond hij centraal in een uitzending van 'Het uur van de wolf', die bijna net zo begon als het filmpje dat ik destijds toevoegde aan mijn bericht. Het programma nam ik op, om later op m'n gemak terug te kijken.

Het heeft een tijd geduurd voor ik er voor ging zitten, maar dat was zeker de moeite waard. In de documentaire reist Muniz - die tegenwoordig we woont en werkt in New York - terug naar zijn geboorteland Brazilië. Hij groeide op in een arme wijk van Rio de Janeiro, laat ook zijn geboortehuis zien.

Om iets van zijn rijkdom terug te geven aan de stad, zoekt hij contact met de 'catadores' van een grote vuilnisbelt, Lixo de Gramacho. Deze afvalscheiders zoeken naar herbruikbare materialen en verdienen daar hun brood mee. Muniz maakt afspraken met hun vakbondsman en samen met hem selecteert hij een aantal bijzondere catadores, wiens portret hij schiet.

Dat is niet zijn eindproduct, maar het begin. Daarna gaat hij met deze groep aan de slag om de portretten na te bouwen uit afval. Van flessendoppen tot plastic flessen, van boodschappentasjes tot oude schoenen. Ze werken in een grote loods, waar Muniz vanaf een steiger foto's maakt en aanwijzingen geeft aan de bouwers die de hele vloer gebruiken.

Het portret van vakbondsman Sebastiao wordt daarna op een veiling in Londen verkocht. Muniz neemt zijn vriend hiermee naar toe. De opbrengst (34.850 pond) is bestemd voor de 'garbage pickers'. Sebastiao kan het bijna niet vatten.

De hele groep treft elkaar daarna op de opening van de expositie van Muniz' serie. Iedereen is op z'n mooist gekleed, het is een groot feest. Tot slot brengt de kunstenaar alle medewerkers die zijn geportretteerd persoonlijk een grote print van hun eigen foto, die ze thuis ophangen. De 'Jardim Gramacho' is dan gesloten, de hoofdpersonen hebben of zoeken ander werk.

Nederlanders in de prijzen

(foto Rob Hornsta)

Overigens vielen ook een aantal Nederlanders in de prijzen bij World Press Photo. Rob Hornstra haalde de eerste prijs in de categorie Arts and Entertainment met zijn serie 'Sochi Singers'. Restaurants in het Russische Sochi proberen klanten te trekken met artiesten, die hun muziek luidkeels uitdragen om de competitie voorbij te streven.

Ton Koene verdiende een tweede prijs in de categorie Portraits met foto's van Afghaanse politierekruten. Niet bij de Nederlandse trainingsmissie, maar bij de Duitse in Kunduz.

Hoewel haar foto ook uit een uitgebreide serie (en multimediaproductie) komt, won Ilvy Njiokiktjien een tweede prijs in de categorie Contemporary Issues met een single foto van 'Afrikaner blood', een kamp georganiseerd door 'kolonel' Jooste. Een Zuid-Afrikaan die vocht in het oude apartheidsregime en die witte jongeren opzet tegen de regenboognatie van Nelson Mandela.