11 september 2013

'Huwelijksmarkt' Vlieland














Voor mijn serie 'Historische huwelijksmarkten' was ik vorige week op Vlieland. Jeugd van het eiland - zeker in de zomervakantie - liep vroeger naar de haven om te zien welke aantrekkelijke vakantiegangers er arriveerden. Na de komst van een militair oefenterrein voor de luchtmacht, trokken ook militairen bekijks.

Jongens en meisjes speelden in de oorlog 'mislopertje'. Deelnemers bakenden een stuk van het dorp af, tussen de verschillende gloppen. In stellen liepen ze door de straatjes en als ze elkaar tegenkwamen moesten ze van partner ruilen. 'Dan gaf je elkaar een kusje en ging je weer verder', vertelde Nel Cupido me.

De jeugd was zo rond veertien jaar bij het spelen van dit spel. Nel kent geen echtparen meer die elkaar zo leerden kennen, hoewel haar neef op deze manier zijn verkering veilig stelde. 'Ook als hij niet met haar mocht starten, dan zorgde hij dat hij haar zo snel mogelijk tegenkwam. En was dat het geval dan verstopten ze zich daarna buiten het speelveld.' Het tweetal trouwde later met elkaar.

Voor mijn project interviewde ik een ander stel. Meer hierover is te zien tijdens Kunstmaand Ameland, die in november wordt gehouden op een ander waddeneiland.

8 september 2013

Huis op Vlieland














Op de hoek van de dijk rond de jachthaven van Vlieland staat een modern huis. Twee grote dakkapellen bieden uitzicht op zee, evenals de uitkijktoren aan de andere kant van de woning. Marieke Rombouts en Sander Rutgers hebben het ontworpen, bouwbedrijf Dijkstra/Draisma uit Dokkum bouwde het.

Het pand oogt robuust, bestand tegen weer en wind. Het is omgeven door helmgras, van beneden zie je niet hoe ruim en licht het van binnen is. Nieuwsgierig? In de bijlage Wonen en Co van de Leeuwarder Courant van aanstaande zaterdag staat een binnenkijkreportage over de bewoners, met foto's van mij.

5 september 2013

Mee op pad


















De afgelopen zeven jaar ging Hamish wel eens mee als ik ergens moest fotograferen. Hij wende eraan dat hij naast me stil moet zitten, als ik de camera voor mijn neus heb. Duncan is nu bijna tien maanden oud en ook hij mocht afgelopen week mee.

Net als Hamish heeft hij al vrij snel in de gaten dat hij maar het beste kan zitten als ik bezig ben. Voorbijgangers moeten er soms om lachen, dat hondje naast me aan zijn touw.

En tussen de bedrijven door is er dan altijd wel tijd om te rennen, te verkennen en zelf op de foto te gaan. Zoals hier in de Slottuin van voormalig Huize Rijs in Gaasterland.

1 september 2013

Natuurlijk




















Collega Bas Jongerius vroeg me een profielfoto van hem te maken. Altijd spannend, een fotograaf fotograferen. Je voelt je toch bekeken en beoordeeld.

Zijn eerste reactie bij het zien van de lampenopstelling in mijn cel in de Blokhuispoort was: 'Dit is de kleinste portretstudio die ik ooit heb gezien.' En ja, een gevangeniscel is niet groot, maar voor profielfoto's voldoet de ruimte prima.

De resultaten zijn er naar. Ook die van hem, getuige zijn reactie: 'Ik ben blij met de foto's, zeg iedereen dat het eindelijk een fotograaf is gelukt me natuurlijk op de foto te zetten.'

27 augustus 2013

Hylper historie














Mijn project over 'historische huwelijksplaatsen' voor Kunstmaand Ameland groeit zeer gestaag. Het valt niet mee stellen te vinden, die vroeger op zo'n typische flaneerplek hebben rondgelopen met hun huidige partner. Er zijn wel mensen die erover kunnen vertellen, maar soms hield de verkering geen stand of is de partner inmiddels overleden.

Gisteren was ik met kunstenares Antje Veldstra in Hindeloopen. 'Daar wonen veel stellen die al lang bij elkaar zijn.   Die willen vast wel iets vertellen', meende ze. Nou hebben we beslist aangename en boeiende gesprekken gevoerd, maar tot een afspraak met een echtpaar is het tot nu toe niet gekomen.

Heel jammer, want er waren heel mooie plekken waar de jeugd vroeger samenkwam. Zoals hier aan de voet van de dijk, waar met mooi weer werd gezwommen. Of bij het blauwe hok van de KNRM, op het kleine strandje verborgen op de punt van de haven of het muurtje vlakbij de leugenbank. 'De stenen zijn helemaal glad gesleten, daar waar wij altijd zaten', wees Antje me.

Het is nog niet helemaal gedaan met Hylpen. Ik heb nog de namen van drie stellen, die misschien wel willen meewerken... Daar ga ik straks een telefoontje aan wagen.

12 augustus 2013

Door de bocht














Autocross in Blija, motorcross op het Hengelse Zand, Rasentreckerrennen in Neuhemsbach. Ze hebben allemaal racen, strijden, motoren en techniek gemeen. De teams bij de maaimachineraces bestonden dan ook voor een groot deel uit mannen, maar de vrouwen lieten zich ook van hun snelle kant zien. En fanatiek!

De Rasentreckerrennen in Neuhemsbach (Pfalz) waren eind juli. Ik berichtte er in een vorige blog al over, maar toen met een foto van een vuurspuwer. Nu een van de vele racefoto's die ik maakte. Valt nog niet mee de vaart vast te leggen, waarmee deze toch enigszins vierkante en logge gevaarten door de bocht vliegen.

Opgevoerd kunnen sommige grasmaaiers wel 90 kilometer per uur halen. Op het parcours bij de Randecker Hof was dat dit jaar niet het geval. Al konden de Luxemburgse gasten - die een show weggaven - er dicht in de buurt komen. De gewone deelnemers moesten zich aan de eisen houden, al wisten de snelsten het uiterste uit hun voertuigen te halen. Wat soms resulteerde in een botsing met een strobaal...

2 augustus 2013

Vuurspuwer




















Afgelopen weekeinde was ik in Duitsland, in de Pfalz, waar in het dorpje Neuhemsbach de tiende Grote Prijs in Grasmaaierraces werd verreden. Vraag me niet hoe ik er kwam, maar kijk binnenkort naar de foto's die op internet zullen verschijnen.

De leden van een van de teams waren niet alleen enthousiaste Rasentreckerfahrer, maar ook vuurfanaten. Jongleren, zwaaien en spuwen. Ze gaven een spectaculaire show op zaterdagavond. Erg mooi in het donker van de warme avond.

Door de natuurlijke belichting van het vuur kon ik nog redelijk scherp stellen op de vuurspuwers. Wat resulteerde in deze foto van Siggi.