Landschiep

Soms ben ik door al mijn mapjes met foto's aan het bladeren, als ik iets zoek of iets opruim. Nu kwam ik deze foto tegen. Gemaakt in Parijs, bij de ingang naar een metrostation. Een van mijn oefeningen in het onscherp fotograferen.

Ik haalde deze 'naar boven' omdat ik aan het nadenken ben over een nieuw project waarbij ik een portret met een landschap wil combineren. In dat landschap is lang geleden iets gebeurd (verleden tijd van landschap = landschiep) en daarover vertellen de geportretteerden. Zal ik dat landschap dan fotograferen zoals het nu is, of met onscherpte een suggestie wekken over hoe het vroeger was? Dat was de vraag die me bezighield.

Met mijn serie 'Hoogste tijd om thuis te komen' had ik al eens succes met pinholefotografie. Misschien dat ik die vorm bij dit onderwerp ook wel vind passen. Hierover later meer.

Goed onscherp

Als vervolg op mijn verhaal over de tilt/shift-lens deze foto van Kees. Hier zie je dat de 90mm lens meer geschikt is voor portret. Het is me gelukt de scherptelijn over beide ogen te leggen, terwijl hij toch zijn gezicht wat scheef houdt ten opzichte van de camera.

De onscherpte van zijn blouse, de klep van zijn 'Sherlock' en de achtergrond bevalt me. Deze lens ga ik meer gebruiken voor dit doel!

Tilt

Over experimenteren gesproken. Deze zomer kocht ik van een collega twee tilt/shift-lenzen. De 90 mm had ik mee naar Mull, waar ik hem uiteraard uitprobeerde. Dit is een voorbeeld van een landschap met het gewilde effect van extreme scherpte/diepte. Het is nog geen Toni Hafkenscheid, maar het beginnetje is er. Al wil ik natuurlijk hem helemaal niet nadoen, maar gewoon zien wat ik er zelf mee wil.

Voor portret is de 90 mm handiger. Daarvan in een volgende blog een mooi voorbeeld.