Reizen

Zoltin Peeter woont en werkt in een grote boerderij in de buurt van Hallum. Een groot houten 'kompas' in zijn voortuin wijst alle windrichtingen aan. Typerend voor een man die graag reist, en zijn reizen verwerkt in zijn tekeningen.

Een expositie met tekeningen en schetsen van Peeter is momenteel te zien in galerie Hoogenbosch in Gorredijk. Hij draagt als titel Het oog dient te reizen. Naar aanleiding daarvan bracht ik hem eind maart een bezoek voor een artikel in de Leeuwarder Courant.

Altijd mooi om een kunstenaar te bezoeken in zijn eigen biotoop. Om te zien waar de ideeën worden geboren, het denken en zwoegen plaatsvindt. Wat er aan de muur in de woonkamer hangt ook. Het is soms verbazingwekkend dat de meest strakke werken in wanorde worden geboren.

Mijn bureau kan er bij tijden bijna net zo uitzien als de tafel hierboven. Vol aantekeningen, kaartjes, boeken, pennen en cd's. Maar bij mij is dat omdat mijn werkkamer en mijn tafel niet zo groot zijn… Evengoed rolt er uit die chaos wel iets moois.

Laatste week

(foto Marrigje de Maar)

Fotomanifestatie Noorderlicht duurt nog een week, tot 31 oktober. Gisteren heb ik een reisje gemaakt door het 'buitengebied', langs galeries in Gorredijk en Beetsterzwaag en museum Belvédère in Oranjewoud. Een vruchtbaar reisje, al was het niet alles fotografie wat de klok sloeg.

Volgens het programmaboekje zou Galerie Hoogenbosch in Gorredijk nog tot 31 oktober interieurfoto's van Frederique Masselink laten zien. Helaas was dat niet meer het geval. Er was net een nieuwe expositie geopend met werk van Piet Moerman uit Kortrijk en Donnie Gerhardus uit Doesburg. Moerman schildert voornamelijk de Belgische kust, dik opgebracht met veel plastiek. Gerhardus brengt verf en kit in laagjes op, waardoor een doorzichtige, glasachtige laag ontstaat. De kleurrijke taferelen krijgen hierdoor een derde dimensie. De toeschouwer lijkt taferelen van supermarkt of galerie door een matglas te zien.

In Kunstruimte Wagemans was nog een selectie te zien van interieurs die Marrigje de Maar in 2005 in China fotografeerde. Hoewel er op haar foto's geen mensen staan, hebben de ruimtes toch een persoonlijkheid. Bonte verzamelingen doeken, kleden, potten en pannen, kleding en andere voorwerpen geven de kijker stof tot nadenken. Dat de foto's tussen andere kunst hingen, werkte soms wat rommelig maar dat paste wel bij de inhoud. Raadselachtig was het feit dat een foto in een lijst met glas hing, terwijl de andere allemaal zonder bescherming in baklijsten werden getoond.


















(foto Linus Harms)

Tot slot de kunstenaarssportretten van Linus Harms in museum Belvédère. Ik liep naar binnen tegelijk met de maker, die gasten zijn werk wilde tonen. Ook toevallig. In eerste instantie mocht Harms een eigen kabinet in het museum vullen, maar deze week waren zijn portretten verhuist naar een wand in het restaurant. Harms maakte de foto's voor het blad MB, dat het museum uitgeeft. Een vierkant formaat, waarvoor hij kleinbeeld digitale beelden bijsneed, vertelde hij. Dat digitale was vooral op de wat overbelichte plekken te herkennen. Maar qua diversiteit al een aardige serie.