Posts tonen met het label boeken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label boeken. Alle posts tonen

5 juni 2011

Opzet














De personen in mijn boek over de achterban van SC Cambuur hebben soms een verband met elkaar: vader en dochter, kind en organisatoren Kidsclub-activiteiten. Ik wilde er daarom voor zorgen dat ze in de goede volgorde in het boek komen te liggen, en dat de foto's hun verhaal ondersteunen. Een hele puzzel, waarvoor ik twee werkbladen in de Blokhuispoort nodig had. En dan bleven er nog twee akelig dikke stapels over van proefprintjes die ik niet gebruikte.

Op een gegeven moment had ik een acceptabele volgorde, bleek dat ik niet pagina's had geteld, maar spreads. Dus twee keer zoveel foto's als ik kwijt kon. Dat betekende rigoureus ingrijpen. En minder letterlijk de interviewtjes illustreren, maar soms ook kiezen op compositie of kleur.

Prints van de pagina's gingen mee naar Groningen, voor de laatste sessie van onze Noorderlicht Masterclass. Heel spannend om het geheel voor te leggen aan mijn kritische collega's en (gast)docenten.

25 november 2010

Organisch


















(foto Rune Guneriussen)

Van de Noorse fotograaf Rune Guneriussen hingen twee grote foto's op Paris Photo. Op de ene was een soort rivier van boeken te zien. De andere was nog mooier. Aan een herfstachtig kale struik met rode bessen of bottels had hij een grote tros gehangen van keukenstoelen met rode zittingen en ruggen.

Op internet valt te lezen dat Guneriussen al een aantal jaren dit soort foto's maakt. Hij gebruikt voorwerpen die de rol van dieren, insekten of zelfs schimmels krijgen. Lampen hebben zijn voorkeur, vooral de beweegbare bureaulampen of lieftallige schemerkapjes. Brandend, voor een feeëriek effect. Maar hij heeft ook series met ouderwetse, grijze telefoontoestellen en tafels gemaakt.

Aan de ene kant vallen de voorwerpen op in dit voor hen vreemde landschap. Maar aan de andere kant maken ze er organisch onderdeel van uit. De lampen staan in een vlakte als een groep grazende koeien. Boeken vloeien als water over de met mos begroeide rotsen. Bijzonder op een haast vanzelfsprekende manier.