Zijn schilderijen worden vaak gezien als een ode aan het Friese landschap, een ode aan Gods schepping zelfs. Maar de Leeuwarder beeldend kunstenaar Jentsje Popma wil juist waarschuwen voor toenemende schaalvergroting en de drang naar alsmaar meer 'productie'. Je ziet landschap, maar zonder natuur, zegt hij er zelf over.
De sloten zijn recht en dood, de velden vol koolzaad weliswaar vrolijk geel, maar groot en strak. Op dit moment hangen schilderijen van hem op een groepstentoonstelling in Galerie Zofier in Workum. Ook andere schilders tonen daar landschappen. Ik schreef erover in de Leeuwarder Courant.
Het werk van Popma is te koop, en hij hoopt dat er belangstelling is. De opbrengst in namelijk bedoeld voor de Stichting Nijkleaster, die ijvert voor een stiltecentrum in de buurt van Jorwert. Popma liet zijn complete atelier met alles dat erin stond en hing na aan de stichting. Zij mag zijn nalatenschap te gelde maken voor startkapitaal. Wat zou het mooi zijn voor de 95-jarige kunstenaar als hij nog mag meemaken dat het doel wordt behaald.
Hij vindt het stiltecentrum heel belangrijk, omdat hij hoopt dat mensen er een plek vinden om tot zichzelf te komen. Zodat zij zich niet genoodzaakt zien een einde aan hun leven te maken. Want dat er mensen van een dak of voor een trein menen te moeten springen, vindt hij 'vreselijk'. Hij heeft geprobeerd zijn gevoelens te verwerken in de schilderijen die hij 'De vlucht naar het licht' heeft genoemd. Een titel waaruit een troostrijke gedachte spreekt. Al wees een vriend hem erop dat mensen die voor de dood kiezen, juist geen licht meer zien.
