Gisteren is het huis van Norma Miedema in vlammen opgegaan. Ik kan nog steeds niet stoppen met huilen.
Een paar jaar geleden leerde ik haar kennen. Ze is een vriendin van een kennis van me. Ik mocht er fotograferen en maakte er een serie die ik voor mijn afstuderen aan de Fotoacademie heb gebruikt. Deze heeft nog in het Natuurmuseum Fryslân gehangen, en later heb ik deze serie aangevuld tot een bijzondere aflevering van 'binnen kijken' in de bijlage Wonen en Co van de Leeuwarder Courant. Dat vond ze zelf een grote grap. 'Laatst gekocht: wc-bril met dolfijnen'.
Als er iemand is die alles voor haar dieren over heeft, dan is zij het. Haar hele huis stond in het teken van de opvang van dieren met een trauma of handicap, want voor haar telt elk leven. 'Toen ik zelf met een gebroken nek op het asfalt lag na een motorongeluk heeft men mij ook geen spuitje gegeven', zegt ze dan. Met haar wijze levenslessen (via Facebook en in haar boek Norma's universum) helpt ze anderen kracht te vinden in zichzelf.
Deze bijzondere vrouw heeft nu niets meer. Meer dan achttien dieren vonden de dood, andere worden nog vermist. Norma blijft op haar plek, omdat er misschien nog gevluchte beesten terug naar 'huis' komen.
Ik voel me zo machteloos. Dus doe ik het enige wat ik kan doen, en geef geld.
En schrijf jullie. In de hoop dat jullie - omdat jullie mij een beetje kennen, en weten dat ik dit niet zomaar vraag - ook een steentje bij willen dragen.
Op haar websites www.hetnieuwenormasuniversum.nl en www.normasuniversum.nl kun je meer lezen over haar droom. Haar stichting Help Norma heeft de ANBI-status, mocht dat helpen.
Stichting Help Norma NL87INGB0005008601.
Ze beschrijft op haar site ook haar drijfveren en sluit af met: 'Wijsheid is, niet zwaarder tillen dan je dragen kunt. Liefde is, uitvinden hoeveel dat is.'
Ik hoop op veel liefde.
