Return to writer

(foto Sipke Visser)

Morgen is het zover. Dan presenteert oud-Leeuwarder Sipke Visser zijn eerste boek: 'Return to sender'. Het is het resultaat van tweeënhalf jaar brieven schrijven naar voor hem totaal onbekende Britten wiens adres hij van Google Maps haalde.

Twee jaar geleden trof ik zijn vader tijdens de Open Atelierroute in Leeuwarden. Hij vertelde mij dat zijn zoon naar Londen was verhuisd en daar succes had als beeldbewerker. Dat leek me interessant voor de Leeuwarder Courant, maar ik kwam er niet aan toe totdat ik Sipke trof bij De Donkere Kamer in Amsterdam. Daar pitchte hij voor 'Return to sender'. Toeval.

Een aantal weken geleden kreeg ik een mail van Sipke met de vraag of ik mijn postadres wilde geven, dan ontving ik een uitnodiging voor zijn book launch. 'Return to sender' is verzameld in een boek. Vijfhonderd brieven - die je niet elke keer ziet, omdat ze hetzelfde zijn - met steeds wisselende foto's èn de antwoorden die hij ontving.

Op bovenstaande poster zie je de/geen kaart van Groot-Brittannië. De rode stippen zijn alle adressen waar brieven heen gingen. De gaatjes zijn de ontvangers die reageerden. De foto is gemaakt door Sipke en heet 'poster on fridge'.

Aanstaande zaterdag kun je het hele verhaal over het ontstaan van het boek lezen in de Leeuwarder Courant. Wie meer van Sipkes fotografie wil zien kan kijken op www.asortofdiary.com. Overigens is het ontwerp van de poster en het boek van het designerduo Kummer&Herrman die onder meer de boeken van Rob Hornstra ontwerpen.

Toeval

(foto Sipke Visser)

'Mijn zoon fotografeert ook', vertelde een bezoeker me tijdens de kerstfair in de Blokhuispoort. Het ging om Sipke Visser, een oud-Leeuwarder die inmiddels in Londen woont en werkt. Dus 'interessant voor de krant' dacht ik meteen. Ik kreeg van zijn vader zijn website www.asortofdiary.com en bewaarde dat voor het moment dat ik meer tijd zou hebben.

Maandag 10 januari was ik in Amsterdam in De Donkere Kamer van de FotografenFederatie en Photoq. Een van de drie fotografen die daar een pleidooi mocht houden voor 'crowd funding' was de in Londen wonende Sipke Visser! Wat een toeval. Ik sprak hem aan en we besloten snel daarna uitgebreider contact te hebben.

Inmiddels is het artikel voor de culturele bijlage Freed klaar, het komt vrijdag in de Leeuwarder Courant. Sipke heeft me foto's gestuurd van zijn project 'Return to sender', plus stukjes uit brieven die hij teruggestuurd kreeg.

De willekeurige geadresseerden waar hij foto's, een handgeschreven brief en een aan hemzelf geadresseerde envelop met postzegel naar toe stuurt, zijn niet allemaal gediend van zijn attenties. 'Disgusting' noemde een het. Maar anderen nemen de moeite terug te schrijven, en soms ontwikkelt het contact zich tot een uitgebreide correspondentie.

Sipke prikt zijn 'slachtoffers' van Google Maps. Eerst alleen in Groot-Brittannië, nu ook elders in de wereld. Alleen, zou hij hebben bedacht dat een Britse postzegel niet mag op bijvoorbeeld een Australische brief?