Grand Palais revisited

 

 

 

 

 

 

 

Het Grand Palais in Parijs is de afgelopen vier jaar grondig gerenoveerd. Tijdens de Olympische Spelen van 2024 mochten de deuren al een stukje open, waarna afgelopen zomer de grote heropening plaats vond. Voor de sluiting had Paris Photo hier enkele jaren haar residentie, en dit jaar konden wij hier ook weer van de fotografiebeurs genieten. Het zag er piekfijn uit, en het bekijken van foto's van zoveel galeries is in een hoge, lichte ruimte als deze een genot. Veel beter dan het ondergrondse Caroussel de Louvre, waar we desondanks ook jaren de beurs bezochten.

Perspectieven

 

 

 

 

 

 

(Barbara Probst - Exposure)

In haar werk neemt Barbara Probst (of een model) altijd een plek in. Het is alleen de vraag welke plek. Ze fotografeert niet met één camera, maar met meer tegelijk. Zo waren jaren geleden op Paris Photo series van haar te zien, waarop je drie vrouwen zag, steeds vanuit een ander standpunt. De puzzel die ze je presenteert, maakt dat je langer naar het beeld blijft kijken.

Over de jaren is ze meer gaan spelen met de opstelling van haar modellen en met objecten in de ruimte waar ze fotografeert. Dit jaar (2025) hing deze serie op Paris Photo bij Kuckei + Kuckei Galllery uit Berlijn. Twee kleurenfoto's en twee zwartwit beelden. De kleuren en vormen zijn eenvoudig, de camera's komen gewoon in beeld. Het beeld van boven - dat in vroege series ontbrak - voegt extra dimensie toe.

Siel fan Súdwest

 

 

 

 

Het duurde drie jaar, maar nu is het zo ver. Tot en met 24 augustus exposeer ik in het Fries Scheepvaartmuseum met mijn foto's die een idee geven van de Siel fan Súdwest. Hester Postma benaderde me een paar jaar geleden, toen ze net directeur van het museum was geworden. Zouden de inwoners van de relatief jonge gemeente Súdwest-Fryslân zich als 'Súdwester' voelen? Of ik op zoek wilde gaan.

Ik reisde door de gemeente, vroeg tientallen mensen wat volgens hen de Siel fan Súdwest inhoudt, en ik maakte foto's. Van plekken die ik typerend of opvallend vind. Van degenen die ik sprak, of van mensen die iets deden dat paste in mijn beeld van Súdwest.

De term duidt niet zozeer de gemeente aan als wel een streek in Friesland. En daarom was ik ook af en toe over de grens te vinden, in Gaasterlân. Ik kreeg de mooiste antwoorden op mijn vraag 'Wie, wat of waar is de Siel fan Súdwest?' en ik nam die op. Citaten uit deze gesprekken zijn te horen in de expositie die tot en met 24 augustus is te zien in Sneek. Plus een (strenge) selectie uit alle foto's die ik nam.

Rode draad vormen grote foto's in kleur, die de verandering van de seizoenen laten zien. Van sneeuw op de daken van de wijk Noorderhoek in Sneek tot de spreeuwendans in januari bij IJlst. Daarbij zijn zwartwit foto's te zien van gebeurtenissen en activiteiten. Soms in groepjes en een enkele keer een losse foto. Van fietstochten in het voorjaar langs de elf meren, tot zeilwedstrijden in de late zomer op de Hegemer Mar. Van bijzondere gesprekspartners en van een kenmerkende brug.

Ik ben trots op het resultaat, al vallen er genoeg onderwerpen en gebeurtenissen te bedenken waar ik ook aandacht aan had kunnen besteden. Maar het is mooi dat er nu een punt is gezet, en wat voor een.

De Siel fan Súdwest sprak ook de samenwerkende musea in de gemeente aan. Als eerste gezamenlijke project hebben zij kunstenaars uitgenodigd om ook op zoek te gaan. Hun en mijn expositie samen vormen de gemeentelijke bijdrage aan de triënnale Arcadia. Behalve dat ik als fotograaf deelneem, ben ik ook artistiek leider van dat project. Ik heb de andere acht musea geholpen een keuze te maken en de gekozen kunstenaars bijgestaan, gefotografeerd en geïnterviewd tijdens hun residenties. Je vindt er hier alles over op www.museumzuidwestfriesland.nl/siel-fan-sudwest/.